Zmartwienie – kontynuacja

Z tego należy wnosić, że zmartwienia nie są logiczne, lecz raczej są przesadzone w stosunku do tego, co może się zdarzyć. Jednakże są one 1 normalne w okresie dziecięcym i można je zauważyć u najlepiej przystosowanych dzieci. Kiedy dzieci zwierzają się wzajemnie ze swoich obaw, wymieniają takie przeżycia, które mogłyby się naprawdę wydarzyć. W rezultacie stwarzają sobie nowe zmartwienia, nie mające związku z przeżytymi doświadczeniami (Pratt, 1945).

Najpowszechniejsze zmartwienia. Podobnie jak w odniesieniu do strachu zaznaczają się także wyraźne indywidualne różnice dotyczące przedmiotu zmartwień. Są jednak pewne wspólne właściwości zmartwień dzieci amerykańskich w różnych okresach życia. Najpowszechniejsze zmartwienia związane są z domem i stosunkami rodzinnymi, problemami szkolnymi, które pojawiają się częściej u dzieci starszych, zaawansowanych w nauce szkolnej. Typowe zmartwienia związane z domem dotyczą stanu zdrowia i bezpieczeństwa rodziny, łajania i karcenia przez ojca lub matkę. Zmartwienia szkolne mogą być spowodowane spóźnieniem się do szkoły, niepowodzeniem w badaniach testowych, łajaniem i karaniem przez nauczyciela, złym świadectwem szkolnym oraz usunięciem ze szkoły. Oprócz zmartwień domowych i szkolnych, występują u dzieci zmartwienia z powodu stanu ich zdrowia, ewentualnej śmierci, przypuszczalnych skaleczeń, niewłaściwego i niespołecznego zachowania się, złych warunków materialnych, nieodpowiedniego ubrania. Zmartwienia szkolne są wśród dzieci bardziej powszechne niż zmartwienia pozaszkolne. Dziewczęta przeżywają więcej zmartwień niż chłopcy, szczególnie w związku ze szkołą i niebezpieczeństwami, (Zeligs, 1939, 1945: Pintner i Lev, 1940, Jersild i inni, 1941: Jersild, 1954,4954a).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>