Zachowanie się społeczne we wczesnym dzieciństwie cz. II

W ciągu wieku przedszkolnego zachodzi duża zmiana w świecie społecznym dziecka, jego wąski świat ograniczający się do rodziny rozszerza się i wzbogaca o doświadczenia zdobyte w grupie rówieśników. Małe dziecko, skoro tylko wejdzie w swój nowy świat społeczny, zdobywa większą swobodę ruchu, niż miało poprzednio, i większą wolność w nawiązywaniu własnych kontaktów społecznych. Musi ono obecnie znaleźć sobie miejsce w tym szerokim świecie, w którym grupa rówieśników stopniowo będzie odgrywać rolę rodziny. Aby umieć dostosować się do tego nowego życia społecznego, dziecko musi nauczyć się tego, czego oczekuje od niego zarówno rodzina, jak i dalsze otoczenie, to znaczy podejmowania odpowiedzialności, zdobycia poczucia własnego ja w stosunku do innych w takim stopniu, aby to umożliwiło mu pomyślne dostosowanie się do innych (Havighurst, 1953).

Stosunki z dorosłymi. Dziecko w tym okresie nie tylko spędza mniej czasu z dorosłymi niż wtedy, gdy było młodsze, lecz również sprawia mu to mniejszą przyjemność. Z każdym rokiem życia wzrasta jego zainteresowanie towarzyszami zabawy w tym samym wieku, a wraz z tym obniża się zainteresowanie grupami dorosłych. Podczas gdy dziecko dwuletnie jest bierne i zdaje się na łaskę i pomoc dorosłych, w rok później przeciwstawia się ono wpływowi dorosłych i pragnie być od nich niezależne. Przejawia ono wtedy dążenie do samodzielności i jest trudne do prowadzenia. Wszakże po skończeniu czwartego albo piątego roku życia stopniowo odnosi się ono bardziej przyjaźnie do innych i współpracuje z nimi oczekując uznania i pragnąc uniknąć dezaprobaty do- rosłych (Bridges, 1931: Gesell i lig, 1949: lig i inni, 1949: Merry i Merry, 1950: Garrison, 1952: Jersild, 1954: Breckenridge i Vincent, 1955).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>