Wspinanie się

Ruchom wspinania towarzyszy pełzanie i raczkowanie. Wspinanie pojawia się jeszcze przed tym, zanim dziecko umie chodzić samodzielnie. Schodząc po stopniach dziecko przeważnie idzie tyłem. Skoro już umie chodzić samo, wchodzi i schodzi po schodach w pozycją wyprostowanej, trzymając się poręczy schodów albo ręki osoby dorosłej. Najpierw dziecko stawia jedną nogę na stopniu, a drugą dostawia do niej. Do zrobienia kroku naprzód używa zawsze tej samej nogi. Podobną metodą stosuje przy wchodzeniu na schody. Stopniowo, wraz z praktyką dziecko schodzi po schodach posługując sią na przemian obiema nogami, tak jak przy chodzeniu. Ten dojrzały sposób wspinania się dziecko osiąga około czwartego roku życia, jeśli miało dość okazji do ćwiczeń (Gesell i Thompson, 1934). Dziewcząta zdobywają tą sprawność na ogół wolniej niż chłopcy (Gutteridge, 1939). Po doskonałym opanowaniu tej sprawności dzieci zaczynają pokazywać pewne sztuczki, jak: urządzanie wyścigów, współzawodniczenie oraz wspinanie sią na przedmioty trudne do wchodzenia. Wspinanie sią po schodach przebiega według prawidłowości, jaką obserwuje sią przy pełzaniu. Dziecko podnosi najpierw lewą stopą, później lewą rękę i prawą stopą prawie jednocześnie, a po przerwie prawą ręką i lewą stopą. Przy wspinaniu sią po schodach zaznacza sią podobna zasada jak przy chodzeniu po równej powierzchni. Dziecko, które pełza na rękach i kolanach, wspina „ sią po schodach podobnie, natomiast dziecko, które pełza na rękach, kolanie i jednej stopie, w taki sam sposób wspina się po schodach (Ames, 1939). Po drabinie dzieci wchodzą według takiej samej prawidłowości, jak przy wspinaniu sią po schodach (McCaskill i Wellman, 1938).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>