WŁAŚCIWOŚCI ROZWOJU MOTORYCZNEGO

Rozwój kontroli nad ruchami ciała przebiega równolegle do rozwoju ośrodków motorycznych mózgu. Móżdżek albo niższa część mózgu, w której mieści się ośrodek równowagi, rozwija się szybko we wczesnych latach życia i osiąga praktycznie swoją normalną wielkość w okresie, kiedy dziecko osiąga pięć lat życia. Okres najszybszego wzrostu przypada na drugą połowę pierwszego roku życia i pierwszą połowę drugiego roku życia, kiedy dziecko zaczyna uczyć się chodzić (Gesell i inni, 1940). We wczesnych latach dziecięctwa dokonuje się również rozwój w górnej części mózgu, to jest w korze mózgowej. Przebiega on także równolegle do rozwoju sprawności motorycznych.

Dojrzewanie i uczenie się. Rozwój kontroli mięśni jest częściowo wynikiem dojrzewania, a częściowo uczenia się. Zależy od dojrzewania struktur systemu nerwowego, kości i mięśni i od zmian w proporcjach ciała, jak również od możliwości uczenia się używania rozmaitych zespołów mięśni w sposób skoordynowany. Dopóki mechanizm mięśniowy dziecka nie osiągnie odpowiedniego stopnia dojrzałości, dopóty nie będzie ono mogło nauczyć się sprawności ruchowych. Zanim system nerwowy, będący podstawą nauki sprawności motorycznych, nie rozwinie się w dostatecznym stopniu, nie można nauczyć dziecka tych sprawności. Jeśli ćwiczenia są stosowane za wcześnie, traci się wówczas bezskutecznie energię i niweczy się zainteresowania dziecka. Zagadnienie wzajemnej zależności dojrzewania i uczenia się było przedmiotem szczegółowych rozważań w rozdziale zatytułowanym „Podstawy rozwoju”. Ćwiczenie jest bowiem ważnym czynnikiem w rozwoju sprawności motorycznych. Dziecko musi mieć jednak odpowiednio dojrzały system nerwowo-mięśniowy, aby mogło korzystać z ćwiczeń w całej pełni (Dennis, 1941).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>