WADY FIZYCZNE CZ. II

Skutki wad fizycznych. Ogólny poziom rozwoju dziecka mającego jakieś wady fizyczne jest zwykle niższy niż dziecka zdrowego. Dziecko niewidome ma powolny chód, gorzej radzi sobie z jedzeniem itp. niż dzieci normalnie widzące, dlatego ża koordynację oka – ręki musi zastąpić koordynacja ucha – ręki. W dodatku rodzice przez troskliwość utrudniają dziecku samodzielność działania, chroniąc je od możliwych uszkodzeń (Mikell, 1953). Wada często przeszkadza dziecku w uzyskaniu dobrych wyników szkolnych (Maxfield i Fjeld, 11952: Breckenridge i Vincent, 1955). Wpływ wad na wyniki szkolne zaostrza się w późniejszym wieku, a najbardziej u tych dzieci, które mają kilka wad, szczególnie zaś u dzieci z wadą wymowy. (Zintz, 1951). Ze względu na to, że wady fizyczne często ograniczają działanie dziecka i nie pozwalają na zdobycie pewnych umiejętości, które mają jego rówieśnicy, jest ono zwykle słabiej przystosowane społecznie (Cruickshang, 1951). Zachowanie jego jest inne, bardziej nie- społeczne niż dziecka, które nie ma tych wad (Zintz, 1951).

U dzieci słabych często rozwijają się niewłaściwe cechy osobowości. Są one mniej aktywne, często przeżywają strach i mają poczucie winy. Wydaje im się, że są niekochane, niepotrzebne nikomu (Cruickshank, 1951: Zintz, 1951: Breckenridge i Vincent, 1955). Nawet w wieku przedszkolnym dzieci słabe pod względem fizycznym są bardziej uległe, mniej aktywne, wykazują mniej inicjatywy niż dzieci zdrowe w tym samym wieku (Maxfield i Fjeld, 1952). Napowszechniejsze skutki wad fizycznych dotyczą rozwoju takich cech osobowości, jak wstydliwość i poczucie małej wartości. Przejawiają się one zwykle w trzech formach: dziecko poddaje się napotykanym trudnościom i przyjmuje je jako konieczność złego losu: nadmiernie rozwija kompensacyjny sposób zachowania się w celu zadowolenia własnego skrzywdzonego ja lub zastępuje stłumione sposoby wyrażania siebie innymi sposobami o tej samej wartości. Ostatnia z trzech form daje mu najwięcej zadowolenia (Podolsky, 1953a).

Kiedy pytano grupę dorosłych o ich własne przeżycia z okresu szkolnego, dotyczące uczuć, jakich doznawali z powodu wad fizycznych, odpowiadali, że praca szkolna i społeczne powiązania szkolne rekompensowały brak takich zajęć, jak sport, zabawy, w których nie mogli brać udziału, a które ich kolegom sprawiały radość. Inni twierdzili, że cierpieli z powodu poniżenia ze strony zdrowych kolegów na skutek wykluczenia ich z zabawy i osamotnienia. (Biihler, 1952). Jakikolwiek wpływ wad fizycznych na jednostkę prowadzi do zmiany jej osobowości, chociażby przez sam fakt, że różni się ona od swoich rówieśników.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>