Tworzenie słownika

W procesie rozwoju mowy dziecka rozróżniamy dwa rodzaje słownika: 1) Pierwszym z nich jest słownik ogólny, składający się ze słów o znaczeniu ogólnym, które mogą być używane w rozmaitych sytuacjach. Do tej klasy należą takie słowa, jak „człowiek”, „ładny”, „iść”. 2) Drugi to słownik specjalny, składający się ze słów o znaczeniu specjalnym, które mogą być używane tylko w pewnych sytuacjach. Ponieważ słowa o znaczeniu ogólnym są bardziej potrzebne niż słowa o znaczeniu specjalnym, uczymy się ich wcześniej. W każdym wieku słownik ogólny jest szerszy niż słownik specjalny.

Słownik ogólny. W procesie rozwoju słownika ogólnego małe dziecko nie uczy się wszystkich części mowy równocześnie. Uczy się ono najpierw słów, które są mu najbardziej potrzebne i które są najłatwiejsze do wyuczenia, jak na przykład nazwy przedmiotów albo osób. Najpóźniej uczy się ono części mowy, które są najmniej potrzebne i najtrudniejsze do użycia, jak na przykład zaimki, gdyż może ono łatwo zastąpić je rzeczownikami albo gestami.

Pierwszymi słowami używanymi przez dziecko są rzeczowniki składające się z reguły z monosylab wziętych z ulubionych dźwięków gaworzenia. Monosylaby te później podwajają się albo potrajają. Słów takich używa dziecko do określenia osób albo przedmiotów w swoim środowisku: są to takie słowa, jak : „mama”, „tata”, „dzidzi” itp. Gdy dziecko opanuje dostateczną ilość rzeczowników, aby zastosować je do osób i rzeczy we własnym środowisku, zaczyna uczyć się czasowników a szczególnie takich, które oznaczają wyraźną akcję, jak: „daj”, „weź”, „trzymaj” itd. Przymiotniki i przysłówki pojawiają się w słowniku dziecka od Vh roku życia, podczas gdy przy- imki i zaimki pojawiają się jako ostatnie. Najczęściej używanymi przymiotnikami są: dobry, zły, ładny, niegrzeczny, gorący i zimny: dziecko stosuje je przede wszystkim do ludzi, żywności i zabawek. Najwcześniejszymi przysłówkami w słowniku dziecka są przeważnie „tutaj” i „gdzie”. Trudności, jakich małe dziecko doświadcza, gdy usiłuje odkryć, kiedy użyć zaimka „mnie”, „mój” albo „ja” w odniesieniu do siebie samego, powodują dużo nieporozumień i prowadzą do unikania zaimków jak długo to jest możliwe.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>