Społeczne zachowanie się w późniejszym dziecięctwie cz. II

Już przed zakończeniem pierwszej klasy można zauważyć znaczny postęp w ogólnej dojrzałości dziecka przejawiający się w jego zaradności, pewności siebie, niezależności, opanowaniu i gotowości do podejmowania zobowiązań. Stopień dojrzałości dziecka zależy tu od sposobów wychowania rodzinnego w okresie przedszkolnym (Harris, 1954: Harris i inni, 1954, 1954a). Większość dzieci wykazuje postęp w umiejętności obcowania z innymi dziećmi, a wiele dzieci, które uważano poprzednio za „dzieci trudne”, przejawia postęp w dostosowaniu się po wstępnych doświadczeniach, jakie zdobywa pod wpływem czynników uspołeczniających w szkole (Stendler i Joung, 1951). Jednak nie zachodzi tu nagła zmiana postaw społecznych w chwili, gdy dziecko wchodzi do dużej grupy dziecięcej w szkole. Przeciwnie, mamy tu do czynienia ze stopniowym rozwojem dziecka i przystosowaniem się do grupy, co trwa od szóstego do ósmego roku życia.

W okresie przejściowym z wczesnego dziecięctwa poprzedzającego „wiek bandy” do późniejszego dziecięctwa, to znaczy do wieku bandy, który trwa mniej więcej od ósmego roku życia aż do wieku dojrzewania, dziecko przechodzi od jednej grupy do drugiej albo też od działania grupowego do działania indywidualnego. Okres „grupy przelotnej” wypełnia lukę między wiekiem poprzedzającym wiek bandy a wiekiem bandy (Furfey, 1931: Gesełl i Ug, 1949: Garrisson, 1942: Breckenridge i Vincent, 1955). Spontaniczna grupa zabawowa okresu wczesnych dni szkolnych jest liczebnie mała, obejmuje dwoje albo troje dzieci. Tworzy się ona dla chwilowej, specyficznej zabawy, dlatego też ma charakter przejściowy.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>