Ruchy towarzyszące krzykowi

Krzykowi małych dzieci przeważnie towarzyszą ruchy. Czynne jest wtedy całe ciało, co prowadzi do zmęczenia, jeśli pozwoli się na krzyk przez dłuższy okres czasu. Krzykowi wywołanemu zmęczeniem towarzyszy ziewanie, bezwład i tarcie oczu, podczas gdy krzykowi spowodowanemu nieznaną sytuacją, albo obecnością obcych osób towarzyszy tulenie się do matki i odwracanie się (Bayley, 1932). Każde niemowlę ma swój własny sposób reagowania rękami podczas krzyku (Ketling, 1934). W ogólnej aktywności ciała dziecka w czasie krzyku oraz w sytuacjach, gdy dziecko nie krzyczy, zachodzą wyraźne różnice. Krzykowi na ogół towarzyszą energiczne ruchy kończyn, silne tendencje do zgięć i nagła dezorganizacja postawy, zaznaczająca się na początku krzyku. Zachowanie się bez krzyku cechuje wyprostowanie kończyn, postawa bilateralna, większa ruchliwość ramion niż nóg i utrzymywanie postawy stałej (Ames, 1941). Różnice te wskazuje rys. 15. W miarę jak dziecko podrasta, krzykowi towarzyszy coraz mniej ruchów. Gdy dziecko liczy dwa albo trzy lata, krzykowi towarzyszy już tylko tyle ruchów, ile można zauważyć przy innych wybuchach emocjonalnych.

Reakcje na krzyk. W jaki sposób dorośli reagują na krzyk niemowlęcia lub dziecka, zależy częściowo od wieku dziecka. Krzyk u niemowląt traktuje się jako prymitywną reakcję na niezaspokojone potrzeby i dlatego też uważa się go za reakcję bezwarunkową. Później zwraca się uwagę na krzyk tylko dlatego, że inne przejawy zachowania się nie są dostrzeżone. Krzyk uważa się za jedyny środek komunikowania się małego dziecka i dlatego rodzice przyjmują krzyk jako coś nieuniknionego, czemu nie można zaradzić. To przekonanie wpływa na zachowanie się niemowlęcia, które uczy się krzyczeć, aby zwrócić na siebie uwagę. Reakcja jego na własny krzyk jest uwarunkowana, ponieważ inne sposoby wyrażania pragnień i potrzeb zawiodły. Później krzyk staje się ogólną reakcją stosowaną nawet w łagodnych stanach psychicznych i mającą na celu ochronę organizmu przed napięciem emocjonalnym. W ten sposób niemowlę uczy się krzyczeć, zamiast uczyć się innych sposobów komunikowania się z otoczeniem (Rosenzweig, 1954).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>