Rozwój motoryki nóg

Dużo ludzi wierzy, że nauka chodzenia u dziecka trwa krótko. Przekonanie to jest wszakże niesłuszne. W rzeczywistości chodzenie zaczyna się w momencie urodzenia lub nawet we wczesnym okresie ciąży, kiedy dziecko wykonuje specyficzne ruchy przypominające chodzenie. W wyniku wyprostów i skurczów dziecko uczy się koordynacji mięśni nóg i tułowia. Później rozwija ono zdolności balansowania i zachowania równowagi. Wszystko to jest istotne dla chodzenia i nie może rozwinąć się w krótkim okresie czasu. Większość niemowląt dojrzewa biologicznie pomiędzy dziewiątym a piętnastym miesiącem życia, to jest w tym czasie, kiedy wykształca się umiejętność chodzenia. Kości, mięśnie i nerwy nóg i tułowia rozwijają się do takiego stopnia, że mogą brać udział w czynności chodzenia. W ten sposób dziecko jest gotowe do chodzenia, chociaż potrzebuje różnorodnych bodźców i pomocy ze strony innych, zanim w pełni opanuje tę umiejętność (Havighurst, 1953).

Dane osiągnięte z sumiennych eksperymentów kontrolowanych dostarczały specyficznych informacji dotyczących normalnych przyczyn rozwoju lokomocji. Ruchy raczkowania na wzór gąsienicy albo jaszczurki można zaobserwować u dzieci z normalnego porodu w ciągu pierwszych czterech miesięcy życia. Leżąc na brzuchu lub na plecach małe dziecko podrzuca się i wije, przesuwa często swoje ciało o kilka cali. Pod koniec drugiego tygodnia potrafi odepchnąć się z dostateczną siłą od powierzchni twardej, takiej na przykład jak krawędź łóżeczka, aby móc posunąć się trochę naprzód. Trzymane w pozycji prostej najpierw z oparciem, dziecko próbuje ostrożnie stąpać. Stopniowo, w miarę doświadczenia, sprawność w tym zakresie wzrasta i dziecko w rzeczywistości już chodzi, choć jeszcze szuka jakiegoś oparcia. To wczesne chodzenie z oparciem pojawia się wtedy, gdy dziecko zdobywa zdolność samodzielnego stania. Eksperymentalne badania nad dużymi grupami dzieci wykazały, że przeciętnie dziecko umie stać samodzielnie i chodzić z oparciem w końcu pierwszego roku życia. W czternastym miesiącu dwie trzecie dzieci chodzi bez oparcia, a w osiemnastym miesiącu normalne, zdrowe dziecko chodzi jak dorosły (Bayley, 1954: Gesell i inni, 1940: Gesell, 1954: Breckenridge i Vincent, 1955).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>