Rola uczenia się – kontynuacja

Kontynuując eksperyment Watson i Raynor stwierdzili, że strach Alberta przed szczurem rozszerzył się na przedmioty podobne, takie jak królik, pies, skórka foki, futro, których przed eksperymentem Albert nie obawiał się. Przenoszenie reakcji emocjonalnych na inne bodźce może być całkowicie bezpośrednie, specyficzne albo skojarzone. Może ono obejmować każde fazy pośrednie, kiedy dziecku w marzeniach sennych przedstawiają się przedmioty, które je przestraszyły, i wobec tego boi się ciemności. Jersild (1954) podkreślił, że „…najistotniejszym elementem przejawiającym się w przenoszeniu reakcji jest fakt, że coś musiało dziecko przestraszyć lub wywołało u niego obawę lub strach. Uwarunkowanie samo przez się nie przyczynia się do powstania uczuć strachu, lecz dostarczenie przedmiotu, stworzenie warunku lub okoliczności, które, skojarzone z poprzednim bodźcem wywołującym uczucie strachu, dają nową reakcję strachu” (str. 345).

Kiedy dziecko przeżyło już uczucie strachu, prawdopodobnie będzie skłonne do obawiania się przedmiotu, który je przestraszył lub też innych przedstawiają się przedmioty, które je przestraszyły, i wobec tego emocjonalne utrwalają się. Skutki przeżywania uczuć strachu będą większe u dziecka, które już w przeszłości bywało podniecone i łatwo przejawiało uczucie strachu, niż u dziecka zrównoważonego. Przykre doświadczenia dziecka, zabarwione strachem i wyniesione z domu lub szkoły, przyczyniają się do rozwoju predyspozycji do ulegania podnieceniu i przestrachom. Tego rodzaju stany rozszerzają uwarunkowane emocje i w rezultacie wzmacniają reakcje warunkowe (Jersild, 1954a). Jeżeli stosunki pomiędzy dzieckiem a rodzicami układają się przyjaźnie, to u tego dziecka rozwiną się w większym stopniu uczucia przyjaźni do innych niż u dziecka, którego stosunki z rodzicami nie są tak dobre (Jersild, 1954).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>