Rodzaje mowy

Drugi rodzaj mowy, mianowicie mowa uspołeczniona, zdarza się wtedy, gdy dziecko nawiąże kontakt społeczny ze swoim środowiskiem. Piaget rozróżnia pięć form mowy uspołecznionej, którymi są: 1) informacja dostosowana, w której dzieci wymieniają między sobą myśli i idee albo omawiają jakiś wspólny zamiar: 2) k r y- tyka( zawierająca uwagi dziecka o czynnościach albo zachowaniu się innych, a zróżnicowana ze względu na słuchających: 3) polecenia, prośby i groźby: 4) pytania: 5) odpowiedzi na konkretne pytania. Za pomocą tej formy mowy dziecko może porozumiewać się z inną osobą, jednakże jego własne zainteresowania odgrywają we wszystkich rozmowach zasadniczą rolę. Podczas gdy mowa egocentryczna może wpływać na rozwój myślenia dziecka, to mowa uspołeczniona jest pomocna w jego społecznym przystosowaniu się (Piaget, 1926, 1932: Merry i Merry, 1950: McCarthy, 1954).

W ciągu pierwszych dwóch lub trzech lat życia większość dzieci mówi w sposób egocentryczny. Stopniowo, w miarę jak kontakt dziecka z innymi osobami wzrasta, jego pragnienie, ażeby być jednym z członków grupy staje się silniejsze i zaczyna ono używać mowy jako środka społecznej wymiany myśli (Métraux, 1950). Trudno jest określić, kiedy następuje wyraźne przejście z mowy egocentrycznej na mowę uspołecznioną. Różni badacze podają różne okresy tej zmiany wahające się pomiędzy wiekiem od dwóch do siedmiu a nawet ośmiu lat (Piaget, 1926, 1932: McCarthy, 1929, 1930, 1954: Adams, 1932: Fisher, 1934: McConnon, 1935: Huang i Chen, 1936: Arrington, 1939: Sanford, 1942: Young, 1942: James, 1943: Maddock, 1947: Métraux, 1950: Ames, 1952: Jersild, 1954). Jednakże, jak podkreślił Arrington (1939), „…w miarę jak dzieci stają się starsze pojawia się wyraźna tendencja do rozmów z innymi osobami, a nie tylko z samym sobą”. Wskazuje to rys. 33.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>