Reakcje złości

Chociaż w reakcjach złości zachodzą wyraźne różnice u poszczególnych dzieci w różnym wieku, a nawet u tego samego dziecka w od- miennych sytuacjach, to jednak pewne reakcje są typowe w różnych okresach życia. U niemowląt reakcje złości są początkowo przypadkowe i płynne. Niemowlę płacze, krzyczy, kopie, pręży ciało, bije i wygina się. Później skierowuje swoją złość przeciwko przedmiotom i osobom, które wywołały złość. Rzuca się na podłogę, kopie, wrzeszczy, tupie, gryzie, wstrzymuje oddech, kaleczy i niszczy wszystko, co tylko może dosięgnąć. Rzuca i łamie dostępne przedmioty. Jest nieprzyjazne w stosunku do innych dzieci, zwierząt i rodziców. Uderza, szturcha popycha i pluje (Go- odenough, 1931: Gesel i lig, 1946: Merry i Merry, 1950: Garrison, 1952: Jersild, 1954, 1954a: Brec- kenridge i Vincent, 1955).

W okresie przedszkolnym liczba napadów złego humoru wzrasta najbardziej, głównie pomiędzy drugim a czwartym rokiem życia, po czym następuje spadek częstości i intensywności wybuchów złości dziecka (rys. 38). Gwałtowność wybuchu jest zwykle niewspółmierna z bodźcem wywołującym złość. Ponieważ napady złego humoru przejawiają wszystkie dzieci we wszystkich okolicznościach w przybliżeniu w tych samych okresach życia, należy sądzić, że wybuchy te są normalnym zjawiskiem w życiu dziecka (Go- odenough, 1931: Isaacs, 1940: lig i inni, 1940). U większości dzieci częstość napadów złego humoru zmniejsza się wraz z wiekiem, częściowo ze względu na wpływy społeczne i rozwijające się umiejętności wykonywania tego, co chcą, a częściowo ze względu na zrozumienie, że nie wszystko wolno im czynić, co by chciały (Goodenough, 1931: Felder, 1932: Ricketts, 1934: Isaacs, 1940: Merry, 1943: Geleerd, 1945: Gesell i lig, 1946, 1949: Merry i Merry, 1950: Jersild, 1954, 1954a). .

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>