PRZEDWSTĘPNY OKRES MOWY

Nauka mowy jest długim i skomplikowanym procesem. Większość doniesień wskazuje na to, że często niemowlę nie może wymówić pierwszego słowa przed dwunastym a piętnastym miesiącem życia. Oznacza to, że od dwunastego do piętnastego miesiąca życia jego komunikowanie się musi przebiegać w formie przedwstępnej, wyrażając się głównie za pomocą gestów i dźwięków. Wokalizacja formy krzyku, dźwięki wybuchowe czy gaworzenie stają się formami językowymi dopiero wtedy, gdy z wydawanymi dźwiękami kojarzy się treść. Kiedy to nastąpi, dziecko może się porozumiewać z tymi, którzy znają je dostatecznie dobrze, aby mogli zrozumieć, co ono usiłuje powiedzieć, choćby nawet jego dźwięki były niezrozumiałe dla obcych.

Formy poprzedzające mówienie. Istnieją trzy przedwstępne formy porozumiewania się, używane normalnie przez dzieci w ciągu pier- wszych miesięcy życia, które służą im w pewnym okresie czasu w sposób wystarczający. Są to: 1) k r z y k, 2) „w y b u c h o w e dźwięk i”, które wcześnie rozwijają się w gaworzeniu i 3) gesty. Druga z tych form z punktu widzenia perspektywy rozwojowej jest najważniejszą, gdyż stanowić będzie podstawę właściwej mowy. We wczesnych miesiącach życia krzyk jest formą najczęściej używaną.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>