Prawidłowości rozwoju – kontynuacja

Ponieważ pierwszą grupą społeczną dziecka jest jego rodzina, przeto ona właśnie odgrywa doniosłą rolą w kształtowaniu jego postaw i nawyków. Prócz tego, gdy dziecko podrośnie, rodzina wpływa na nawiązywanie przez nie kontaktów z innymi grupami. W grupie rodzinnej dziecko rozwija w sobie łatwość przynależenia, względnie poczucie, że jest ono pożądanym członkiem następnych grup, do których wchodzi. Jeżeli jest ono pożądane w rodzinie, jego poczucie przynależności grupowej przechodzi na inne grupy. Ponadto dziecko uczy się cenić i rozumieć różnych ludzi poprzez swoje związki z członkami najbliższej rodziny, z krewnymi i z sąsiadami (Hattwick 1940). Społeczne zachowanie się i postawy dziecka są zdeterminowane nie jakimiś szczegółowymi wpływami wczesnego środowiska rodzinnego lub pozarodzinnego, lecz raczej całokształtem czynników środowiskowych, wśród których dziecko się rozwija (Portenier, 1943).

Badania prowadzone nad społecznym przystosowaniem się dzieci ujawniły niektóre wczesne wpływy determinujące/rodzaj ich społecznego zachowania się. Dzieci pochodzące z rodzin o korzystniejszych warunkach społeczno-ekonomicznych, sprzyjających fizycznemu i psychicznemu rozwojowi, łatwiej przystosowują się społecznie niż dzieci z grup o mniej korzystnych warunkach społeczno-ekonomicznych (Bonney, 1944: Neugarten, 1946: McDonald i inni, 1949: Garrison, 1952). Rodzaj stosunku, jaki istnieje między rodzicami dziecka, stosunki między rodzeństwem, między ojcem i matką a dzieckiem oraz pozycja dziecka w grupie społecznej, to czy jest ono dzieckiem najstarszym, średnim, najmłodszym albo dzieckiem jedynym – to wszystko ma duży wpływ na społeczne przystosowanie się dziecka (Baruh, 1937: Garrison, 1952: Bossard, 1953, 1954).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>