OPÓŹNIENIE W ROZWOJU MOTORYC7.NYM

Nie wszystkie dzieci przechodzą przez wyżej przedstawione stadia rozwoju motoryki w przeciętnym, względnie normalnym wieku życia. Dużo jest przypadków przyśpieszonego, jak też opóźnionego rozwoju.

W przeważającej liczbie przypadków opóźnienie w rozwoju ruchów przejawia się już dosyć wcześnie. Stosując środki zapobiegawcze natychmiast po ujawnieniu się opóźnienia, można je w większości przypadków przezwyciężyć, a przynajmniej znacznie zmniejszyć. Ze względu na to, że sprawności kształtują się na podstawie koordynacji motorycznej, rozwiniętej dzięki dojrzewaniu organizmu, opóźnienie w dojrzewaniu kontroli mięśni powoduje również opóźnienie w rozwoju sprawności.

Opóźnienie rozwoju ruchów ma ujemne znaczenie nie tylko dlatego, że nie pozwala dziecku osiągnąć takiego stopnia niezależności w działaniu, jaki normalnie powinno osiągnąć, lecz przede wszystkim dlatego, że przeszkadza mu w rozwoju społecznym. Małe dziecko, które jest opóźnione w rozwoju zdolności opanowania ruchów ciała, gdy skończy drugi albo trzeci rok życia, poczuje się niezdolne do dotrzymania kroku dzieciom w swoim wieku. Ruchy jego są niedołężne, ociężałe i nieskoordynowane, wskutek czego nie może ono włączyć się do zabawy grupy rówieśników. Jeśli jest ono opóźnione w samodzielnym jedzeniu, ubieraniu się albo zaspokajaniu innych własnych potrzeb, to uświadamia sobie swoje braki i wstydzi się wobec innych dzieci, które są na tyle samodzielne, że potrafią obsługiwać się bez pomocy rodziców, nianiek czy nauczycieli. W wyniku takiego wczesnego opóźnienia rozwoju zdolności opanowania ruchów, dużo małych dzieci doznaje poczucia mało- wartościowości, co prowadzi do unikania grupy społecznej, a z kolei staje się podstawą aspołecznych postaw i aspołecznego zachowania się.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>