Odmiany krzyku

Krzyk z powodu kolki jest najpowszechniejszy w pierwszych trzech miesiącach życia i charakteryzuje go szczególnie wysoka barwa głosu: występuje także przy silnym zginaniu i wyprostowywaniu nóg przez dziecko oraz może być spowodowany nadmiernym tarciem (Stewart i inni, 1954). W ciągu pierwszych pięciu miesięcy siła krzyku z powodu głodu wzrasta raptownie i stale, osiągając zakres większy niż o jedną oktawę. Zmianę”tę można przypisać szybkiemu rozwojowi krtani w tym okresie (Fairbanks, 1942). Krzyk różnicuje się bardziej pod względem intensywności niż pod względem znaczenia. Nadmierne pobudzenie powoduje większe napięcie mięśni i spłaszczenie dźwięku, który przypomina raczej pisk. Występuje to przeważnie w krzyku z powodu głodu. Nie istnieje jednak jakiś słownik krzyku. Różnice w krzyku nie zależą od zmieniających się potrzeb, ale raczej od intensywności tych potrzeb (Lynip, 1951).

Analiza elementów krzyku ujawniła, że przeważającą większość dźwięków krzyku stanowiły samogłoski przednie z przewagą ,,ae”. Dźwięki spółgłoskowe w ciągu dziesięciu pierwszych dni życia są bardzo rzadkie. Dźwięk h jest spółgłoską używaną najczęściej: w i k słyszy się od czasu do czasu, a a, p i » nie słyszy się w ogóle (Irwin, 1949a). U niemowląt starszych, samogłoski przednie słyszy się rzadziej, środkowe i tylne częściej. W drugim kwartale roku do najczęściej słyszanych dźwięków spółgłoskowych należą h, g, n, b, d, k, w, l, j, i, e (Irwin, 1941a)..

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>