Negatywizm – kontynuacja

Forma, jaką przybiera negatywizm,, zmienia się z wiekiem. Wśród małych dzieci spotykamy rozmaite formy, począwszy od zwykłej opozycji aż do czynnego działania, wprost sprzecznego z tym, czego się od dziecka wymaga. Wtedy ono nie tylko nie „przymila się”, lecz nie chce spełniać poleceń, udaje, że nie słyszy i nie rozumie, wykazuje upór nie chcąc spełniać unormowanych czynności, takich jak jedzenie i toaleta, wreszcie przejawia liczne formy egocentryczne, takie jak rozkazywanie, żądanie, ucieczka albo chowanie się.

Niektóre małe dzieci doprowadzają negatywizm do skrajnych form: odmawiają oddawania moczu, wstrzymują oddech, dosłownie aż do bled- nięcia, nie chcą połykać pokarmów, zmuszają się do wymiotów (Reynolds, 1926: Rust, 1931: Caille, 1933: Plaut, 1941: lig i inni, 1949: Banham, 1942: Jersild, 1954).

Między czwartym a szóstym rokiem życia zaznacza się spadek oporu fizycznego, a wzmagają się formy oporu słownego. Dziecko używa „nie” jako odpowiedzi na wszelkiego rodzaju polecenia, pytania i formy przyjaznego zbliżania się, a także coraz częściej posługuje się kłamstwem zapobiegawczym. Udaje, że czegoś nie słyszy albo nie rozumie, że nie wie, o co chodzi, domaga się ujawnienia mu czegoś, co przed nim się ukrywa, nie troszczy się o spełnianie poleceń czy obowiązków, przeszkadza innym i stale skarży się na innych. Około ósmego roku życia dziecko przejawia postawę protekcjonalności w stosunku do ludzi postronnych. Rodzice dziecka stwierdzają, że nie słucha ono żadnych perswazji (Caille, 1933:

Stwierdzono, że istnieją rozmaite odmiany negatywizmu w poszczególnych okresach życia. Nie zauważono przy tym wyraźniejszego związku między inteligencją a negatywizmem. Dzieci o różnym poziomie inteligencji przejawiają tę formę zachowania się w tym samym mniej więcej wieku. Negatywizm występuje bez względu na płeć. W zamożniejszych grupach społeczno-ekonomicznych chłopcy przejawiają mniej negatywizmu niż dziewczęta. Różnicę tę tłumaczy się tym, że w tychże grupach chłopcy mają więcej swobody niż dziewczęta. Ogółem biorąc chłopcy przeciwstawiają się więcej innym dzieciom niż dorosłym (Levy i Tul- chin, 1925: Reynolds, 1928: Goodenough, 1931: Caille, 1933: Dave, 1934: Jersild i Markey, 1935: Ausubel, 1950, 1952: Jersild, 1954: Breckenridge i Vincent, 1955). .

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>