Naśladowanie

Wiele niemowląt jest biologicznie przygotowanych do uczenia się mowy, jeszcze zanim zaczną mówić. Są jednak dowody wskazujące na to, że istnieje pewien okres gotowości do mówienia, w którym dziecku łatwiej jest wyuczyć się mowy, niż w innym okresie. U większości małych dzieci okres ten pojawia się między dwunastym a osiemnastym miesiącem życia. Jeżeli niemowlę nie zaczyna mówić w tzw. okresie gotowości, prawdopodobnie powstają u niego zaburzenia emocjonalne. Występuje to wtedy, kiedy dziecko nie jest zdolne do wyrażania swoich uczuć albo z powodu opóźnienia w rozwoju, albo na skutek niewłaściwej wymowy (Havighurst, 1953). Opóźnienie w mówieniu, oprócz wy- padków wyraźnego zahamowania umysłowego, jest na ogół spowodowane albo brakiem możliwości do mówienia, albo brakiem motywów do uczenia się, mimo że możliwości do uczenia się istnieją. Tylko w rzadkich wypadkach opóźnienie w mówieniu wiąże się z późnym rozwojem mechanizmów mowy.

Naśladowanie. Zdolność od odtwarzania słyszanych dźwięków jest dla małego dziecka sprawą zbyt skomplikowaną. W pierwszych sześciu miesiącach życia niemowlę wypowiada wiele dźwięków bez znaczenia podczas gurzenia i gaworzenia. W obecności innych ludzi niemowlę czasami naśladuje ich, mówiąc to, co zasłyszało od nich kiedyś, a nie to, co słyszy obecnie. Na ogół naśladuje ono tylko usłyszane dźwięki (Valentine, 1942). Nazywa się to „stadium echa” (Stengel, 1947: McCarthy, 1953). Jeszcze zanim dziecko jest zdolne do naśladowania specyficznych dźwięków, potrafi już naśladować intonację i odmiany głosów innych (Shirley, 1933). W wieku sześciu miesięcy może naśladować już niektóre elementarne dźwięki, jak „re-re-re” oraz proste zgłoski, jak „ma-ma” i „da-da” (Bühler, 1930).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>