Mowa dwujęzyczna – kontynuacja

Uczenie dwóch języków równocześnie powoduje konieczność uczenia się dwóch słów dla każdego przedmiotu, który dziecko chce nazwać, albo dla każdej myśli, którą chce wyrazić. Wymaga ono również uczenia się dwóch systemów form gramatycznych, przeważnie zupełnie odmiennych. Jest to zadanie niełatwe dla uczniów szkoły średniej, a niezwykle trudne dla małego dziecka. Małe dziecko ucząc się dwóch języków równocześnie będzie prawdopodobnie mieszało słowa obu języków i dopiero gdy stanie się starsze będzie mogło łączyć je w dwa odrębne systemy językowe (Leopold, 1949).

Badania nad wynikami dwujęzycznośei wśród dzieci przedszkolnych ujawniły, że bilingualizm nie opóźnia początków mowy dziecka, lecz dopiero później z każdym rokiem znacznie osłabia tę sprawność (Smith, 1935a). Dziecko uczące się dwóch języków równocześnie, na przykład ojczystego i angielskiego, będzie opóźnione w rozwoju mowy ojczystej w zakresie zasobu słownika, budowy długich i poprawnych zdań oraz artykulacji. W okresie rozpoczynania nauki szkolnej następuje opóźnienie w rozwoju mowy: dziecko nie jest na tyle zaawansowane w żadnym języku, aby mogło podjąć naukę szkolną, mimo że opóźnienie to nie jest zbyt duże. Chociaż zahamowanie nie jest tak wyraźne zarówno w odniesieniu do języka ojczystego, jak i obcego, to jednak dziecko nie będzie zdolne przystosować się do poziomu naszych szkól (Smith, 1933a, 1939, 1949: Merry i Merry, 1950: Anastasi i DeJesus, 1953: McCarthy, 1953, 1954: Jersild, 1954: Breckenridge i Vincent, 1955).

Można wyprowadzić dwa ogólne wnioski dotyczące zagadnienia bi- lingualizmu w okresie przedszkolnym. Są one ważne, ponieważ wyrażają szybko rozszerzający się pogląd psychologów i wychowawców o .tej sprawie. Według Thompsona (1950) ,,..nie ma wątpliwości, że dziecko wychowywane w środowisku mówiącym dwoma językami jest opóźnione w rozwoju mowy. Można dyskutować nad zagadnieniem, czy sprawność posługiwania się dwoma językami jest na tyle wartościowa, aby ją kontynuować, mimo że opóźnia ona rozwój języka powszechnie panującego”. Ten sam punkt widzenia- wyraża Smith (1949), który mówi: „Nierozsądnie jest rozwijać u dzieci zdolność posługiwania się dwoma językami w okresie przedszkolnym”.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>