Krzyk – kontynuacja

Zdarza się to na krótko przed tym, zanim nauczy się używać krzyku jako środka prowadzącego do celu. Około czwartego miesiąca dziecko krzyczy, gdy dorosły przestaje się z nim bawić: w piątym miesiącu wzmaga swój krzyk, gdy dorosły wejdzie do pokoju i zwróci na nie uwagę: w dziewiątym miesiącu krzyczy, gdy dorosły zbliża się do innego dziecka (Biihler, 1930: Lynip, 1930). W drugiej połowie pierwszego roku życia krzyk jest także wywołany obawą przed nieznaną sytuacją i nienormalnym obchodzeniem się z dzieckiem (Bayley, 1932). 

Małe dziecko krzyczy, kiedy jest głodne, zmęczone, przestraszone albo kiedy przerwano mu wykonywanie jakichś czynności (Watson, 1925). Wśród dzieci żłobkowych krzyk ma zdecydowanie społeczny charakter i wskazuje na bardziej dojrzały rodzaj przystosowania się. Pojawia się on najczęściej w czasie swobodnych zabaw, a zwłaszcza gdy starsze dziecko zabiera przedmioty służące do zabawy. Małe dziecko krzyczy, gdy się skaleczy lub gdy się boi skaleczenia przez starsze dziecko. Względnie mało krzyku przejawiają dzieci w sytuacjach zrutynizo- wanych, takich jak: ubieranie, jedzenie i załatwianie osobistych potrzeb (Brackett, 1933, 1934: Caille, 1933: Young, 1942). Porównywanie krzyku dzieci przebywających w domu i w żłobkach ujawniło, że małe dzieci w domu krzyczą najczęściej na skutek konfliktów z dorosłymi, z rodzeństwem, przy jedzeniu albo gdy się skaleczą. Dzieci w żłobku natomiast krzyczą najczęściej z powodu uderzenia, zabrania własności, zahamowania wywołanego obecnością innego dziecka lub na skutek przypadkowych skaleczeń (Landreth, 1941).

Odmiany krzyku. Od drugiego miesiąca życia krzyk dziecka nie jest już monotonny, lecz wykazuje odmiany pod względem intensywności, ogólnej jakości i rytmu. Krzyk z powodu bólu na przykład- jest przeraźliwy, głośny i przerywany szlochaniem i stękaniem, albo krótki, ostry i przenikliwy. Krzyk na skutek niewygody jest niski, połączony ze szlochaniem, podczas gdy krzyk z powodu głodu jest głośny, przerywany ruchami ssania. Odmiany krzyku, takie jak stękanie, wrzask, szloch, pojawiają się pod koniec drugiego miesiąca, podczas gdy około piątego miesiąca wszystkie dzieci wydają głosy niezadowolenia na swój sposób. Każde dziecko wydaje dosyć wiele odmian krzyku, a każda z nich ma inne znaczenie w porównaniu z tymi samymi odmianami krzyku u innych dzieci (Kelting, 1934).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>