Jąkanie się

Spazmy w jąkaniu są różne u różnych osób, a także przebiegają inaczej od czasu do czasu u tej samej osoby. Ludzie, którzy jąkają się w trakcie głośniejszego czytania albo rozmowy, niekoniecznie muszą się jąkać gdy śpiewają lub prowadzą rozmowę telefoniczną, lub też, gdy przemawiają publicznie (Blanton, 1929: Merry i Merry, 1950: Davis, 1939: Bender, 1944: Kastein, 1947: McCarthy, 1947, 1954: Glasner, 1949: lig i inni, 1949: Hildreth, 1950: Métraux, 1950: Breckenridge i Vincent, 1955).

Przy jąkaniu występują często skurcze twarzy, takie na przykład jak: grymasy twarzy, drganie policzków, mruganie powiek, marszczenie czoła, nadymanie ust (Johnson, 1942: Despert, 1946a). Tego rodzaju zachowanie zwraca uwagę innych dzieci i wywołuje nieprzychylną postawę w stosunku do jąkały.

Występowanie jąkania się. Prawie wszystkie dzieci jąkają się w okresie przedszkolnym. Badania nad początkami jąkania się ujawniły, że w przybliżeniu 85n/o dzieci amerykańskich zaczyna jąkać się w wieku od 2l/s do 3l/a roku. Po tym okresie jąkanie często zanika, aby pojawić się ponownie w wieku sześciu lat, kiedy dziecko idzie do szkoły. Wczesne jąkanie się jest zwykle przejściowe i ginie, gdy dziecko staje się starsze. W ciągu pierwszych trzech lat nauki w szkole podstawowej jąkanie się jest częstsze niż w starszych klasach albo w szkole średniej. Chociaż jąkanie pojawia się czasami w okresie adolescencji, to jednak przypadki początków jąkania po dziewiątym roku życia są rzadkie. Wśród dorosłych jest tylko 1 do 2% jąkających się (Blanton, 1929: Davis, 1939: Bender, 1944: Kastein, 1949: McCarthy 1947, 1954: Glasner, 1949: lig i inni, 1949: Hildreth, 1950: Métraux, 1950: Breckenridge i Vincent, 1955).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>