JAK ROZWIJAJĄ SIĘ UCZUCIA

Spitz (1949) wykazał, że „…uczucia objawiają się przy urodzeniu. Rozwijają się one tak jak każda inna właściwość osobowości”. Rozwój uczuć jest wynikiem zarówno dojrzewania, jak i uczenia się, a nie tylko wpływu jednego z tych czynników. Fakt, że pewna reakcja uczuciowa nie pojawia się w życiu wcześnie, nie świadczy o tym, że nie jest ona wrodzona. Może ona rozwinąć się później w miarę wzrostu inteligencji dziecka albo w miarę rozwoju systemu endokrynologicznego, Dzięki uczeniu się przedmioty i sytuacje, które początkowo nie wywołały reakcji uczuciowych, później zaczynają je wywoływać. Szybki rozwój doświadczeń w okresie dziecięcym i rozszerzenie się społecznych kontaktów wywołuje wiele skomplikowanych sytuacji emocjonalnych (Bayley, 1944),

W miarę rozwoju dziecko reaguje różnie na specyficzne sytuacje. To, co je przestrasza w jednym okresie życia, może zaciekawiać w innym, a jeszcze później może nie wywoływać żadnych reakcji emocjonalnych. Podobnie inne bodźce, które dawniej nie wywoływały reakcji emocjonalnych, później dają reakcje o różnym stopniu nasilenia (Garrison, 1952). Uczenie się i dojrzewanie wiąże się ze sobą tak ściśle, że często trudno jest określić wpływ każdego z nich.

Dojrzewanie. Chociaż zdolność do reagowania emocjonalnego pojawia się zaraz po urodzeniu nawet u dzieci przedwcześnie urodzonych, to jednak dojrzewanie uczuć wymaga dobrego samopoczucia, które zależy od stanu zdrowia (Bakwin, 1947). Dojrzewanie uczuć zależy od rozwoju systemu nerwowego i endokrynologicznego. Niemowlę jest jeszcze organizmem o słabym funkcjonowaniu kory mózgowej. Całkowite funkcjonowanie kory, a szczególnie jej płatu czołowego, następuje nie wcześniej niż w wieku dojrzałym. W jaki sposób wpływa to na prawidłowość rozwoju uczuć wykazały badania nad zwierzętami, u których przez usunięcie kory mózgowej wywołano całkowitą obojętność uczuciową. Na skutek usunięcia ośrodków w płacie czołowym u ludzi, w ich zachowaniu emocjonalnym daje się zauważyć brak głębi uczuć, które ulegają zahamowaniu, i następuje szybkie przerzucanie się z jednego stanu uczuciowego w drugi. Podobnie zachowują się dzieci. Wyjaśnia to, że dojrzałe zachowanie się emocjonalne pojawia się wraz z rozwojem ośrodków korowych, a szczególnie ośrodków położonych w płacie czołowym (Bousfied i Orbison, 1952).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>