Indywidualne odmiany zazdrości – kontynuacja

Dziecko pierwsze w rodzinie jest często bardziej zazdrosne niż dziecko ostatnie. Można to tłumaczyć tym, że dziecko najstarsze, które przed urodzeniem się nowego dziecka było ośrodkiem zainteresowania rodziców, nie lubi dzielić ich miłości z dzieckiem młodszym. Liczba przypadków zazdrości dziewcząt w stosunku do dziewcząt jest większa niż chłopców w stosunku do chłopców albo chłopców w stosunku do dziewcząt. W małych rodzinach z dwojgiem lub trojgiem dzieci zazdrość jest zjawiskiem bardziej powszechnym niż w rodzinach liczniejszych albo w rodzinach z jednym dzieckiem.

Źródłem zazdrości jest często sytuacja rodzinna, zwłaszcza postawa matki i metody stosowania dyscypliny. Im mniej uwagi poświęca matka dzieciom, tym mniej są one skłonne do zazdrości. Natomiast matki przeczulone mają duży procent dzieci zazdrosnych. Podobnie też matki, które są niekonsekwentne w stosowaniu dyscypliny, częściej stwarzają podstawę do zazdrości u swych dzieci, niż matki bardziej konsekwentne. Zazdrość wzmaga się często pod wpływem nieodpowiedniego postępowania rodziców, zwłaszcza zrzędzenia lub niekorzystnego porównywania dziecka z innymi dziećmi w rodzinie. Zazdrość dziecka jest wprost proporcjonalna do siły jego więzi z matką. Oznacza to, że im bliższe jest dziecko matce, tym więcej traci, gdy ona odwraca się od niego (Foster, 1927: Ross, 1930: Sewall, 1930: Smaley, 1930: McFarlane, 1938: Bossard, 1953, 1954: Jersild, 1954, 1954a).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>