Gestykulacja

W żadnym okresie czasu gaworzenie nie łączy się ze specjalnymi przedmiotami, ludźmi czy sytuacjami. Dlatego nie jest ono praktycznie mową. Gaworzenie trwa tak długo, jak długo to dziecko bawi oraz jak długo nie będzie okazji do innej formy zabawy, bardziej interesującej. Nie jest ono powiązane z dźwiękami wydawanymi przez dorosłego, chociaż można się dopatrzeć tego podobieństwa w dźwiękach wymawianych przez niemowlę otwartymi ustami: natomiast te dźwięki, które niemowlę wymawia przy częściowo zamkniętych ustach, nie są podobne do dźwięków wydawanych przez dorosłego (Lynip, 1951). Jednakże wraz z doświadczeniem dziecko powiększa kombinację wytwarzanych dźwięków. Osiąga ono zdolność różnicowania wysokości i modulacji głosów, dzięki czemu gaworzenie nabiera cech konserwacji. W sytuacji społecznej dziecko próbuje włączyć się do rozmowy poprzez gaworzenie, a osoby, które przyzwyczaiły się do gaworzenia, mogą nie odróżnić go od właściwej mowy (Merry i Merry, 1950). Chociaż gaworzenie zrazu nie służy jakimś bezpośrednim celom poza tym, że sprawia dziecku przyjemność, to jednak powtarzanie dźwięków stanowi doskonałą sposobność kształcenia się w opanowywaniu różnych mięśni mechanizmu mowy.

Trzecią formą porozumiewania się, poprzedzającą mową, jest gestykulacja. Początkowo gesty towarzyszą niezrozumiałej wokalizacji, co sprawia wrażenie, że niemowlę pragnie, ażeby inni je zrozumieli (Jersild, 1954: McCarthy, 1954). Nazywa sią to często językiem całego organizmu (Latif, 1934, 1934a). Stopniowo, dziecko ogranicza swoją gestykulację, gdy widzi, że może być zrozumiane i zastępuje gesty mową. Jednakże, kiedy gesty jego nie są rozumiane albo nie przyczyniają się do zaspokojenia jego życzeń, wówczas zaczyna używać krzyku jako środka wyrażania swych potrzeb lub pragnień (Rosenzweig, 1954). W ten sposób zarówno gesty, jak i krzyk są pewną formą mowy, a nie formą zabawy jak gaworzenie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>