Gaworzenie

Stopniowo nie tylko wzrasta liczba dźwięków, jakie dzieci potrafią wytworzyć, ale mogą one tworzyć pewną kombinację dźwięków. Początkowo dziecko łączy spółgłoski z samogłoskami i wymawia je jako „da”, „ma”, „ugh” lub „na”. Później, wraz z praktyką, poprzez opanowanie dźwięków dzieci łączą je w pewne sylaby, jak „ma-ma-ma-ma” albo „ugh-ugh”. Jest to właściwie „gaworzenie” albo „łączenie” (Shirley, 1933: Merry i Merry, 1950: Lynip, 1951: Garrison, 1952: Jersild, 1954: McCarthy, 1954). Ze względu na możliwość kontroli przepływu powietrza przez struny głosowe, niemowlę może wydawać dźwięki dowolne. Gaworzenie jest więc pewną formą ćwiczeń w wytwarzaniu dowolnych dźwięków, jednak bez realnej treści i bez znaczenia dla dziecka.

Okres gaworzenia trwa przeciętnie od trzeciego do dwunastego miesiąca osiągając punkt kulminacyjny w ósmym miesiącu życia. W jakim czasie zaczyna niemowlę gaworzyć oraz kiedy przestanie gaworzyć na korzyść dojrzalszej formy komunikowania się, jaką jest mowa, będzie to zależało w dużym stopniu od rozwoju organów głosowych oraz od bodźców skłaniających je do mówienia, zamiast gaworzenia. Niektóre niemowlęta gaworzą jeszcze w drugim roku życia, podczas gdy inne mówią już w tym okresie (Shirley, 1933: Gesell i Thompson, 1934: Merry i Merry, 1950: Levis, 1951: Lynip, 1951: Garrison, 1952: McCarthy, 1954).

Gaworzenie jest pewną formą zabawy, w której „wymiawiane dźwięki sprawiają dziecku przyjemność z powodu samego tylko wypowiadania ich” (McCarthy, 1954). Dziecko gaworzy przeważnie wtedy gdy jest zadowolone i częściej wtedy, kiedy jest samo, niż gdy jest z innymi osobami, które je zabawiają (Levis, 1951). To, że gaworzenie sprawia dziecku przyjemność dlatego tylko, że słyszy ono własny głos, można ‚ stwierdzić na podstawie obserwacji dziecka, które uśmiecha się i śmieje, gdy powtarza dźwięki: widoczne to jest także w przypadku niemowląt głuchych, które mniej gaworzą niż niemowlęta normalnie rozwinięte. Niemowlęta głuche zaczynają gaworzyć w normalnym czasie, lecz szybko przestają się interesować tą formą wydawania dźwięku, gdyż nie są zdolne słyszeć własnego głosu (Latif, 1934: McCarthy, 1954).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>