Czego boją się dzieci cz. III

W okresie przedszkolnym zmieniają się nie tylko przedmioty i sytuacje wywołujące strach, ale także, w miarę jak dziecko staje się starsze, zmienia się często ostrość występowania strachu. Strach przed zwierzętami występuje coraz to częściej do czwartego roku życia, a później coraz rzadziej. To samo dotyczy strachu przed obcymi ludźmi, przedmiotami i sytuacjami, hałasem i nieznanymi wydarzeniami. Strach przed ciemnością i samotnością oraz strach powstały pod wpływem wyobraźni i urojeń, jak również bodźców fantastycznych i ponadnaturalnych, wzrasta wraz z wiekiem. Dotyczy to szczególnie strachu skojarzonego ze śmiercią lub strachu wywołanego niesamowitymi opowiadaniami lub obrazami. W końcu okresu przedszkolnego pojawiają się początki strachu przed takimi ewentualnymi wydarzeniami, jak: choroba, śmierć i ośmieszenie (Jersild i Holmes, 1935: Pratt, 1945).

W miarę jak dziecko wzrasta zaznacza się również stały i wyraźny spadek częstości i intensywności przeżyć strachu. Jak stwierdzono, u trzyletniego dziecka na przykład przeciętna częstość przypadków strachu wynosi 5,5 w porównaniu z częstością występowania strachu u dzieci sześcioletnich, która wynosi 3,2 (Jersild i Holmes, 1935b).

W okresie szkolnym rozwija się różnorodność rodzajów strachu przeżywanych przez dzieci. Chociaż nadal boją się one przedmiotów i konkretnych sytuacji, to jednak obecnie przeżywają coraz częściej strach- wyimaginowany, oparty na wyobrażeniach, fantazji, zjawiskach ponad- zmysłowych i odległych. W tym okresie pojawiają się coraz częściej przypadki strachu przed ciemnością, śmiercią i okaleczeniem, przed takimi zjawiskami, jak błyskawica, grzmot, burza: dzieci przeżywają również strach w związku z opowiadaniami, filmami i wydarzeniami oglądanymi w telewizji. Coraz częściej boją się o własną osobę. Starsze dzieci nie tylko boją się chorób i okaleczeń tak jak młodsze, ale także boją się ośmieszenia, wyróżniania się oraz niepowodzeń (Holmes, 1935: Jersild i Holmes, 1935: Pratt, 1945: England,1946: Gesell i lig, 1946: Winker, 1949, Jersild, 1954, 1954a). W tym okresie zaznaczają się różnice pomiędzy bodźcami wywołującymi strach u chłopców i u dziewcząt. Dziewczęta częściej przeżywają strach niż chłopcy i podlegają działaniu zupełnie innych bodźców strachu. Chłopcy na przykład bardziej boją się dzikich zwierząt, a dziewczęta pająków i owadów. Chłopcy martwią się ciągle z powodu swojej pracy szkolnej, podczas gdy dziewczęta obawiają się choroby, ciemności i nocy (Pratt, 1943).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>