Czego boją się dzieci cz. II

Z początku strach wśród małych dzieci ma charakter ogólny, a nie specyficzny, i jest on raczej rodzajem paniki albo napięciem emocjonalnym, a nie rzeczywistym strachem przed danym przedmiotem. Później staje się on bardziej specyficzny i kojarzy się ze specjalnymi przedmiotami, ludźmi lub sytuacjami. Na przykład, bardzo małe dziecko wyraża przestrach wobec niezwykłych zdarzeń, jak choroba, lub na skutek nowych metod wychowawczych, jak sadzanie na nocniku lub karmienie za pomocą różnych nowych przyborów, albo odłączenie od ukochanych osób, a szczególnie od matki. Później tego rodzaju ogólne przeżycia zastępują bardziej specyficzne rodzaje strachu, skojarzone z przebytymi doświadczeniami.

Wiele przypadków strachu u małych dzieci przechodzi z okresu niemowlęcego do następnego, a szczególnie lęk przed samotnością, ciemnością, obcymi ludźmi i miejscami, zwierzętami, wysokością i głośnym hałasem. Wiele nowopowstałych rodzajów strachu jest wyimaginowanych, jak strach przed duchami, złodziejami, kościotrupem, osobami, miejscami, o których dziecku opowiadano albo które oglądało na filmach lub w telewizji. Strach przed zwierzętami będzie związany raczej ze zwierzętami nieznanymi i niezwykłymi i dziecko nie będzie obawiało się zwierząt, z którymi styka się w życiu codziennym, jak psy, koty i konie (Hagman, 1932: Holmes, 1935: Jersild i Holmes, 1935, Jer- sild, 1936, 1954, 1954a: Lawton, 1938: isaacs i inni, 1941: Edelston, 1943: Gesell i lig, 1946: lig i inni, 1949: Merry i Merry, 1950: Garrison, 1952: Prug, 1953: Breckenridge i Vincent, 1955).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>