Ciała obce w nosie i w uszach

Małe dzieci często wpychają do nosa czy uszu różne rzeczy, jak np. koralik czy zwitek papieru. Usiłując je wydobyć trzeba pamiętać o tym, że bardzo łatwo wepchnąć je przy tym jeszcze głębiej. Gładkiego, twardego przedmiotu lepiej w ogóle nie ruszać, gdyż z całą pewnością zostanie wepchnięty jeszcze dalej. Miękki przedmiot, nie wepchnięty zbyt daleko, uda się, być może, wyciągnąć pęsetką.

Gdy ciało obce dostało się do nosa, niech dziecko dobrze wydmucha nos. (Nie skłaniamy do tego malutkiego dziecka, bo na ogół wciąga powietrze do nosa, zamiast je wydmuchiwać.) Być może, dany przedmiot wyjdzie przy kichnięciu. Jeżeli siedzi nadal w nosie, należy zabrać dziecko do pediatry lub laryngologa. Jeżeli ciało obce nie zostanie zauważone i usunięte, po kilku dniach z nosa zaczyna wyciekać cuchnąca wydzielina zabarwiona krwią. Taka wydzielina z jednego nozdrza powinna zawsze nasunąć podejrzenie, o jakim tu mowa.

Trucizny 807. Na skórze i w oku. Zlewamy skórę dużą ilością czystej wody. Nie mając kroplomierza, wyciskamy wodę do oka z dobrze zmoczonej gąbki lub myjki. W żołądku. Przede wszystkim wzywajcie pomoc lekarską.

Jeżeli nie jest to możliwe, a do izby przyjęć najbliższego szpitala jest nie więcej niż pół godziny drogi, lepiej jest natychmiast wyruszyć z domu, nie tracąc czasu na dalsze poszukiwanie lekarza.

Gdy nie można nawiązać natychmiastowego kontaktu z lekarzem, a do szpitala jest więcej niż pół godziny drogi, przeczytajcie dalej w tekście listę substancji, po których nie wolno powodować wymiotów. Jeżeli trucizna połknięta przez dziecko znajduje się na tej liście, nie próbujcie wywoływać wymiotów, lecz kierujcie się natychmiast do szpitala. Substancje, po których nie wolno prowokować wymiotów:

Wszystkie substancje zawierające benzynę są szczególnie niebezpieczne wtedy, gdy zostaną wciągnięte do płuc, co może zdarzyć się przy wymiotowaniu. Środki czyszczące, zawierające silnie działające kwasy i inne substancje żrące, mogą spalić gardło, przechodząc przez nie ponownie w wymiotach.

Nie prowokujemy wymiotów u osoby, którą ogarnęła śpiączka lub u której wystąpiły drgawki. Jeżeli przyjęta substancja nie figuruje na liście, spróbujcie wywołać u dziecka wymioty, a następnie natychmiast jedźcie z dzieckiem do szpitala, zabierając ze sobą naczynie z wymiocinami, by je oddać w szpitalu do zbadania.

Głównym celem działania w przypadku zatrucia jest jak najszybsze opróżnienie żołądka, chyba że lekarz jest pewien, że przyjęta substancja niczym nie grozi. Nie zwlekajmy z szukaniem pomocy, choćby dziecko czuło się dobrze. Objawy zatrucia pojawiają się po niektórych substancjach – np. po polopirynie – dopiero po wielu godzinach.

Oto inne niebezpieczne substancje, choć na to nie wyglądają: tytoń (jeden zjedzony papieros jest groźny dla życia rocznego dziecka): kwas borowy: polopiryna: pigułki zawierające kombinację żelaza, chininy i strychniny (tradycyjny tonik): roślinne i owadobójcze środki rozpylające: niektóre rośliny: płyn do zmywania paznokci: perfumy.

Substancje trafiające często do żołądka, ale o mniejszej szkodliwości (choć też wymagające porozumienia się z lekarzem): atrament, płynna rtęć ze stłuczonego termometru, jodyna, środki wybielające.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>