Charakterystyka bodźców wywołujących strach – kontynuacja

Na podstawie badań przekonano się, że skłonność do strachu zależy od fizycznej i psychicznej kondycji dziecka. Dzieci zdolne są świadome niebezpieczeństwa sytuacji i wskutek tego są bardziej skłonne do obaw (Boston, 1939). Dzieci z zamożniejszych środowisk częściej przeżywają strach niż dzieci uboższe. Prawdopodobnie obawy dzieci bogatszych częściej dotyczą ich własnej osoby, jak na przykład obawa przed chorobą i wypadkiem, gdy tymczasem obawy dzieci biedniejszych środowisk społecznych są częściej związane ze zjawiskami ponadzmysłowymi i odległymi od ich doświadczeń (Jersild i Holmes, 1935: Jersild, 1936: Merry i Merry, 1950). Dzieci, wobec których stosuje się jako metodę kary strach, boją się częściej niż dzieci, które karze się w innym sposób (Jersild, 1954).

Osobowość dziecka odgrywa ważną rolę w determinowaniu jego skłonności do obaw. Dzieci, którym brak pewności siebie, są bardziej skłonne do przeżywania lęku niż dzieci zrównoważone (Pritchard i 0’jemann, 1941), Prawdopodobnie wszystko, co pogarsza samopoczucie dziecka, będzie przyczyniało się do zwiększenia jego wrażliwości na bodźce strachu (Jersild, 1954). Wspomnienia silnych przeżyć nie tylko wywołują obawę przed podobnymi doznaniami, ale zwiększają również wrażliwość dziecka na wszystkie bodźce strachu (John, 1941). Przebywanie wśród osób bojaźliwych czyni dziecko bardziej skłonnym do przeżywania lęku, podczas gdy przebywanie z osobami spokojnymi zmniejsza tę skłonność (Hagman, 1932: John, 1941), Im więcej dzieci w grupie przeżywa strach, tym częściej będzie się bało każde dziecko z tej grupy (Pratt, 1945).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>