Category Matka radzi

Poprawa koordynacji w chodzeniu

W związku z utratą energii, dziecko uczące się chodzić wkłada znacznie więcej wysiłku w pokonanie aanej przestrzeni, aniżeli będzie to czyniło w przyszłości. Ta większa utrata energii jest częściowo wynikiem wysokiego podnoszenia nóg, a częściowo nadmiernej ruchliwości nóg w pierwszym okresie chodzenia. Umiejętność chodzenia, określoną stosunkiem odległości zawartej między dwiema stopami do wysokości odcinka mierzonego od punktu ciężkości nogi niższej, dziecko osiąga w drugim albo trzecim roku życia. Gdy chód się już ustalił, długość czasu, w jakim każda noga spoczywa na podłodze i w powietrzu, jest zasadniczo taka sama. W nieprawidłowym i niestałym chodzie długość czasu jest różna i dlatego chód staje się asymetryczny. W dobrze opanowanym chodzie dziecka, około 70°/« czasu zużywa ono na stawianie stóp na podłodze, a mniej więcej 30% czasu na wykonywanie nogą ruchu w przestrzeni. Pewność chodu dziecko osiąga zwykle pod koniec drugiego albo na początku trzeciego roku życia (McGraw i Breeze, 1941).

Read More