Bodźce wywołujące sympatię

Badania nad niemowlętami i małymi dziećmi wykazały, że występuje pewna prawidłowość w rodzajach bodźców wywołujących sympatię. Niemowlę poniżej pięciu miesięcy życia przejawia ogólną sympatię do wszystkich osób, które odnoszą się do niego przyjaźnie. W drugiej połowie pierwszego roku życia darzy sympatią osoby znane, jednakże i obce osoby mogą szybko zdobyć jego sympatię. W drugim roku życia dziecko darzy sympatią zabawki i inne przedmioty stanowiące jego własność. W następnym roku życia żywi sympatię do innych dzieci {Banham, 1950). W tym czasie zabawki, ulubione zwierzęta, a nawet przedmioty martwe, jak: koc, łyżka, stary sweter budzą w dziecku uczucie przywiązania (Jersild, 1954). W okresie przedszkolnym uczucia sympatii dziecka koncentrują się głównie na członkach rodziny. W obrębie grupy rodzinnej sympatia dziecka dla poszczególnych członków różni się stopniem nasilenia i zależy przede wszystkim od tego, jakie są stosunki dziecka z nimi. Większość małych dzieci lubi bardziej matkę niż ojca. Różnice te zwiększają się jeszcze w miarę jak dzieci rosną. Wyjaśniono to faktem, że matka jest bardziej stałym towarzyszem dziecka niż ojciec, a gdy dziecko podrasta, funkcje ojca z reguły związane są z utrzymaniem go w karności. Gdy dziecko kończy sześć lat, ojciec już się z nim nie bawi, częściej je karze i daje mu mniej prezentów. W przypadku rodzeństwa, sympatia zależy głównie od tego, w jaki sposób ono z dzieckiem postępuje.

W licznych rodzinach dziecko przejawia niejednakową sympatię w stosunku do różnych członków rodziny (Bosard, 1953). Zdarza się, że starsze dziecko faworyzuje jedno spośród młodszego rodzeństwa jako swego ulubieńca i obdarza je większym uczuciem niż wtedy, gdy jest mu ono obojętne. Jeżeli dwoje dzieci w rodzinie jest zbliżonych do siebie wiekiem, to będą one miały wspólne zabawy, wspólne zainteresowania, nie będą się kłóciły i skarżyły na siebie oraz będą przejawiały więcej wzajemnych uczuć sympatii niż dzieci, pomiędzy którymi istnieje duża różnica wieku i które nie mają wspólnych zainteresowań (Jer- sild, 1954). Dziewczęta w większym stopniu żywią uczucie dumy i podziwu dla swoich braci, jeżeli oni zwracają na nie większą uwagę i traktują je przyjaźnie.

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>