Bieganie i skakanie

Prawidłowości rozwoju. Podobnie jak w odniesieniu der sprawności ręki można wyróżnić także pewne stadia w rozwoju sprawności nogi. Spośród najważniejszych należy wymienić następujące stadia:

Bieganie. Bieganie początkowo niewiele się różni od szybkiego chodzenia twardym, nierównym krokiem przy ogólnej niezdarności całego ciała, która prowadzi do częstych upadków. Około piątego albo szóstego roku życia małe dziecko umie nie tylko biegać przy względnie niedużej liczbie upadków, lecz umie w tym samym czasie brać udział w grach. Kiedy małe dziecko po raz pierwszy zaczyna biegać, czyni to nie dlatego, że chce szybko dostać się na dane miejsce, lecz dlatego- że przyjemność sprawia mu samo bieganie. Później, gdy zdolność biegania dobrze się rozwinie, dziecko rezerwuje sobie tę czynność dla przypadków wymagających pośpiechu.

Skakanie. Skakanie jest początkowo przesadnym kroczeniem, naj pierw jedną nogą, potem drugą. Innym razem dziecko może oderwać się od miejsca oparcia podnosząc obie nogi równocześnie i robiąc susy od razu obiema nogami. Ciało nie posuwa się naprzód, a w rezultacie dziecko przeważnie pada jak długie na ziemię i z trudnością się podnosi. Jest to charakterystyczny sposób skakania dziecka dwuletniego. Około czwartego roku życia dziecko skacze sprawnie. Teraz posuwa swoje ciało ku przodowi i tyłowi, zgina kolana, przerzuca się od wyższego do niższego poziomu i ląduje w pozycji stojącej. Przeskakiwanie przez przeszkodę jest trudne nawet dla dziecka czteroletniego i zaledwie kilkoro dzieci próbuje przeskakiwać przed ukończeniem pięciu lat życia (Gutteridge, 1939).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>