Badania prowadzone nad społecznym przystosowaniem się dzieci

Ze wszystkich czynników środowiskowych, które’we wczesnych latach życia dziecka wpływają na jego zachowanie się i postawy spełczne, najważniejsze są chyba metody wychowania dziecka stosowane przez rodziców. Małe dzieci wychowywane w atmosferze demokratycznej przejawiają w zachowaniu się typ aktywny, społecznie rozwinięty, zarówno wrogi i władczy, jak i przyjazny. Ich postawa agresywna i władcza jest na ogół znacznie rozwinięta, toteż niełatwo schodzą one do podrzędnej roli w grupie. Z czasem uczą się one opanowywać swoje niepodporządkowane i agresywne zachowanie zyskując korzystne miejsce w grupie. W rodzinie demokratycznej panuje nie tylko wolność, lecz również wysoki stopień współdziałania między rodzicami a dziećmi, a to dzięki spontanicznemu przejawianiu się uczuć ze strony rodziców. Rodzice zachęcają dziecko do aktywności, wymagającej bystrości umysłu, oryginalności i pomysłowości.

Dzieci wychowywane zbyt pobłażliwie, w przeciwieństwie do poprzednich, cechuje brak aktywności fizycznej i sprawności ruchowej. Są one nieagresywne, często ujawniają wiele frustracji i mają skłonność do obrażania się, co powoduje, że są one nieaktywne i unikają kontaktów społecznych. Ponieważ dzieci takie nie spotykają się z zagadnieniami uczenia się opanowywania agresywności i chęci władania, z czym spotykają się dzieci wychowywane w atmosferze demokratycznej, lecz nie pobłażliwej, głównym problemem w ich rozwoju jest osiągnięcie odpowiedniego stopnia współdziałania społecznego. Dziecko poddana metodom wychowania autorytatywnego, wychowywane w rodzinie, gdzie panuje atmosfera rygoru, jest spokojne, nieuparte, grzeczne i nieagresywne. Jego ciekawość, oryginalność i wyobraźnia są ograniczone presją ze strony rodziców. Okazuje się więc, że wychowanie autorytatywne prowadzi do przystosowania, lecz ogranicza wolność rozwoju twórczości dziecka, podczas gdy wychowanie w atmosferze demokratycznej pozwala dziecku na samodzielne badanie i doświadczanie rzeczywistości, lecz mało pomaga mu w przystosowaniu się do wymagań kulturalnych. Z wymienionych trzech rodzajów wychowania, dziecko z rodziny demokratycznej robi zwykle najlepsze postępy w przystosowaniu się społecznym (Baldwin, 1948, 1949).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>