Badania nad dziećmi umysłowo upośledzonymi

Inteligencja. Związek pomiędzy inteligencją a mową jest, jak zauważono, tak wyraźny, iż często twierdzi się, że mowa dziecka jest najlepszym wskaźnikiem poziomu jego inteligencji. Odnosi się to nie tylko do początków mowy i poziomu inteligencji we wczesnych latach, ale także do zakresu słownika w różnych okresach dziecięctwa (Terman, 1926: Shirley, 1933: Williams, 1937: Gerwirtz, 1948: Merry i Merry, 1950: Garrison, 1952: McCarthy, 1954: Breckenridge i Vincent, 1955). Wśród niemowląt wzrasta zależność pomiędzy wymową dźwięków a poziomem inteligencji do okresu dwóch lat życia, a po tym okresie istnieje ścisły związek pomiędzy rozwojem mowy a ilorazem inteligencji (Spiker i Irwin, 1949). Na podstawie wczesnego rozwoju wymowy dźwięków przypuszcza się, że stosunek częstotliwości wymawiania spółgłosek i samogłosek jest lepszym wskaźnikiem rozwoju intelektualnego niż jakieś pomiary inteligencji dziecka (Catalano i McCarthy, 1954). Chociaż rozwój wczesnej mowy jest wskaźnikiem rozwoju intelektualnego, jednakże wskaźnik ten powinien być stosowany z dużą ostrożnością. Dziecko, które posiada inteligencję normalną lub powyżej normalnego poziomu, mówi zwykle wcześnie. Jednakże opóźnienie początków mowy o kiika miesięcy lub więcej nie jest najczęściej poważnym dowodem tępoty dziecka (Jersild, 1954).

Badania nad dziećmi umysłowo upośledzonymi wykazały, że tylko jedna trzecia tych dzieci wykazuje normalny poziom rozwoju mowy. Im niższy poziom inteligencji, tym gorsza mowa (Sierkin i Lyons, 1941: Garrison, 1952). Dzieci pięcioletnie o dużym upośledzeniu umysłowym wykazują w zakresie wymowy dźwięków poziom dzieci półtorarocznych (Irwin, 1942). Dzieci natomiast o wysokiej inteligencji wykazują wyższy rozwój w zakresie mowy: umieją budować długie i poprawne zdania (Terman, 1926: Fisher, 1934: Young, 1941: McCarthy, 1954). Obok dojrzałości w wyrażaniu myśli przejawiają także znaczną dojrzałość w treści swoich rozmów. Przed ukończeniem szkoły nie mają wcale lub mają mało trudności w uczeniu się języków, potrafią mówić wobec publiczności i brać udział w przedstawieniach (Hollingworth, 1942: Merry i Merry, 1950). Wśród dzieci szkół podstawowych zaznacza się wysoka korelacja pomiędzy znajomością znaczenia słów a wynikami szkolnymi. Dzieci mające wady wymowy często źle czytają i osiągają gorsze wyniki szkolne (Yedinack, 1949).

Leave a reply

You may use these HTML tags and attributes: <a href="" title=""> <abbr title=""> <acronym title=""> <b> <blockquote cite=""> <cite> <code> <del datetime=""> <em> <i> <q cite=""> <s> <strike> <strong>