Daily Archives 07/07/2017

Położenie nóg przy chodzeniu

We wczesnym chodzeniu z oparciem krok jest krótki i nieregularny. Przeciętna długość kroku wzrasta z wiekiem aż do osiemnastego miesiąca, po czym przestaje wzrastać osiągając dużą regularność. We wczesnym okresie stąpania odległość między dużymi palcami stóp wynosi w przybliżeniu 5 cm, pięty nie dotykają podłogi. Skoro dziecko osiągnie fazę chodzenia z podtrzymywaniem, długość kroku szybko wzrasta, co trwa do stadium samodzielnego chodzenia, to jest aż do końca drugiego roku życia. W początkowej fazie chodzenia z pomocą, palce nóg skierowane są na zewnątrz. Gdy sprawność chodzenia udoskonala się, dziecko stawia już stopy równolegle. Kroczenie na palcach jest charakterystyczne dla pierwszych stadiów chodzenia z pomocą lub bez (Shirley, 1931a).

Read More

Rozwój motoryki nóg

Dużo ludzi wierzy, że nauka chodzenia u dziecka trwa krótko. Przekonanie to jest wszakże niesłuszne. W rzeczywistości chodzenie zaczyna się w momencie urodzenia lub nawet we wczesnym okresie ciąży, kiedy dziecko wykonuje specyficzne ruchy przypominające chodzenie. W wyniku wyprostów i skurczów dziecko uczy się koordynacji mięśni nóg i tułowia. Później rozwija ono zdolności balansowania i zachowania równowagi. Wszystko to jest istotne dla chodzenia i nie może rozwinąć się w krótkim okresie czasu. Większość niemowląt dojrzewa biologicznie pomiędzy dziewiątym a piętnastym miesiącem życia, to jest w tym czasie, kiedy wykształca się umiejętność chodzenia. Kości, mięśnie i nerwy nóg i tułowia rozwijają się do takiego stopnia, że mogą brać udział w czynności chodzenia. W ten sposób dziecko jest gotowe do chodzenia, chociaż potrzebuje różnorodnych bodźców i pomocy ze strony innych, zanim w pełni opanuje tę umiejętność (Havighurst, 1953).

Read More