Daily Archives 21/12/2015

Podkreślenie ruchów specjalnych

Ćwiczenie ruchów specjalnych przed opanowaniem ruchów prostych bardzo często opóźnia opanowanie sprawności ruchowej. Na przykład, taniec albo pisanie wymaga od dziecka koordynacji drobnych mięśni przed skoordynowaniem mięśni dużych. Ponieważ zadanie Lo jest zbyt skomplikowane, nie tylko zniechęca dziecko, lecz również opóźnia osiągnięcie pożądanej sprawności. Małemu dziecku należy na przykład dać dość okazji do swobodnego i dowolnego bazgrania, zanim się od niego zażąda ruchów bardziej złożonych, jakich wymaga rysowanie albo pisanie. Podobnie małej dziewczynce należy dać sposobność nawlekania paciorków albo zapinania guzików, zanim zacznie się ją uczyć szycia.

Read More

Karmienie łyżeczką również musi się odbywać bardzo sprawnie

W okresie przyzwyczajania dzieci do nowego sposobu jedzenia można karmić łyżeczką na zmianę — jedno niemowlę będzie zaczynało posiłek od potrawy podawanej łyżeczką, a drugie od butelki. Przy następnym posiłku na odwrót. Można skrócić czas karmienia jeszcze dwoma innymi sposobami: ułóżcie jadłospis tak, żeby potrawy podawane łyżeczką występowały tylko dwa, a nie 3 razy dziennie. Można również dodawać te potrawy (np. kaszkę czy owoce) do jednej dziennej porcji mieszanki, powiększając dziurki od smoczków do wielkości główki od szpilki. Pozostanie w ten sposób tylko jedno karmienie w ciągu dnia, podczas którego niemowlęta będą się uczyły jeść z łyżeczki. Gdy nabiorą w tym wprawy, można je podpierać w pozycji półsiedzącej w rogach łóżeczka lub z obydwu stron fotela i karmić jednocześnie. Najlepszym rozwiązaniem jest odpowiedni model stolika do karmienia, zaprojektowany dla niemowląt. Dla niemowląt, które nie siedzą jeszcze samodzielnie, reguluje się siedzenie do pozycji półleżącej rodzice twierdzą, że jest to sprzęt niezwykle użyteczny.

Read More

Badania nad pisaniem

W czynności ubierania się niezbędna jest koordynacja oka i ręki, zanim dziecko zdobędzie nawyk ubierania się w takim stopniu, że będzie się ubierało samo „na wyczucie”. Ucząc się ubierania dziecko musi zaobserwować guzik, pętelkę lub dziurkę itp., zanim nauczy się nimi manipulować. Jeśli nie może ich zobaczyć, gdy umieszczone są na przykład na szyi, na ramionach lub z tylu ubrania, nie umie nimi mani- pulować. Około 3 albo 4 lat życia dzieci przeważnie dają sobie radę z zapinaniem w trudnej pozycji, jeżeli patrzą w lustro, Dopiero po dobrym opanowaniu ruchów niezbędnych do ubierania się, przeciętnie około szóstego roku, ręce dziecka są zdolne do wykonywania czynności zapinania bez pomocy wzroku, jako czynnika kierującego ruchami ręki (Wagoner i Armstrong, 1928).

Read More

POWSZECHNE RODZAJE UCZUC WIEKU DZIECIĘCEGO CZ. II

Źródło strachu. Bez względu na to, czy strach ma podłoże rozumowe czy nieracjonalne, wiąże się on zawsze z przeżyciami dziecka {Jersild, 1948). Czasami dzieci są nieświadome tego, że się boją, a doznają jedynie stanów ogólnego podniecenia i uczucia strachu, lecz już to wywołuje w nich pewne nastawienie lękowe na sytuacje, w których nie ma nic, co mogłoby je przestraszyć i co wymagałoby reakcji obronnych. Może to spowodować, że nie przeżyją one sytuacji, które naprawdę mogą wywołać strach (Kestenberg, 1946). Jeśli prawdą jest, że lęki są przeważnie nabyte, to jednak nie wszystkie są nabyte w ten sam sposób. Niektóre rodzaje lęków pochodzą z bezpośredniego skojarzenia doświadczeń z bodźcami wywołującymi w sposób naturalny przerażenie i przejawiają się w nagłym, przenikliwym krzyku: inne zaś powstają na skutek naśladowania lękliwego zachowania się rodziców, rodzeństwa i rówieśników, jak na przykład lęk przed grzmotem. Trzeci rodzaj to obawa przed nieprzyjemnymi doświadczeniami, jak wizyta u lekarza, dentysty, pobyt w szpitalu, widok groźnych zwierząt i obcych ludzi. Do takich lęków mogą także prowadzić nieprzyjemne sny (Watson, 1925: Jersild i Holmes, 1935: Lawton, 1938: Kestenberg, 1946: Jersild, 1948, 1954).

Read More

Zmiany w wyrażaniu uczuć

W bardzo wczesnym wieku dzieci rodzice usiłują nauczyć je opanowywania wybuchów uczuciowych stosując kary, perswazje lub pochwały, w zależności od wieku dziecka i od metod, jakimi posługują się w jego wychowaniu. Z czasem dziecko musi podporządkować się wymaganiom grupy, które ograniczają jego formy wyrażania uczuć. Odkrywa ono, że wybuchy uczuć, będące niegdyś skuteczną metodą, uważane są obecnie za przejaw infantylności. Dążenie dziecka w domu lub w szkole do uzyskania pochwały innych może być tak silne, że wywołuje u niego stały niepokój (Davis i Havighurst, 1947). W późniejszym okresie dziecko zdaje sobie sprawę z tego, że społeczna pochwała jest uzależniona od jego własnej kontroli wyrażania uczuć.

Read More

Samodzielne ubieranie się

Chociaż niemowlę w drugim roku życia próbuje już jeść za pomocą łyżki, to jednak częściej woli jeść palcami (Merry i Merry, 1950). Przy końcu drugiego roku życia mniej rozlewa w czasie jedzenia i zaczyna używać widelca wraz z łyżką, lecz jest ono jeszcze niezdolne do krojenia żywności albo przygotowywania jej do jedzenia. W ciągu trzeciego roku życia dziecko umie smarować chleb masłem lub marmoladą, a w rok później stara się kroić mięso nożem. Prawidłowe cięcie jest wszakże czynnością zbyt skomplikowaną, aby dziecko nauczyło się jej dużo wcześniej niż w piątym roku życia.

Read More

Bliźnięta cz. II

Pranie. Pieluszki jednorazowego użytku zapewniają pełną wygodę. Nadeszła ponadto pora, żeby kupić automatyczną pralkę i suszarkę, jeśli tylko pozwalają wam na to środki. Oszczędzicie w ten sposób wiele godzin pracy i bez trudu będziecie mieć zawsze świeże prześcieradełka, podkładki, koszulki, kaftaniki, śpioszki – nawet podczas deszczowej pogody.

Read More