Daily Archives 19/12/2015

Indywidualne odmiany zazdrości

U starszych dzieci reakcje zazdrości są bardziej różnorodne i bardziej pośrednie niż u młodszych. Niektóre formy agresywności przejawiają dzieci częściej w szkole i na boisku niż w domu. Koncentrują się bardziej na pośrednich formach wyrażania zazdrości, jak: dokuczanie i znęcanie się nad młodszymi dziećmi oraz zwierzętami, podżeganie do kłótni, destruktywne i niegrzeczne zachowanie, dąsanie, przyjmowanie roli pokrzywdzonego i narzekanie na swój los oraz rozmyślanie o swoich krzywdach w nocy, co zdarza się u dzieci „typu prześladowczego”, a także pysznienie się i przybieranie postawy nonszalanckiej, widocznej w ignorowaniu innych, negatywne współzawodniczenie w szkole i w klasie, plotkowanie, robienie lekceważących uwag, kłamanie i oszukiwanie, używanie brzydkich słów lub obmawianie innych (Levy, 1937: Neisser, 1951: Garrison, 1952: Jersild, 1954, 1954a). Garrison (1952) zauważył, że dziecko zazdrosne może być albo bar dzo agresywne i krzykliwe, albo bardzo dobre”. Każde dziecko ma swoją własną metodę wyrażania zazdrości, którą wykryło poprzez metodę prób i błędów, i która daje mu zadowolenie.

Read More

Tworzenie słownika

W procesie rozwoju mowy dziecka rozróżniamy dwa rodzaje słownika: 1) Pierwszym z nich jest słownik ogólny, składający się ze słów o znaczeniu ogólnym, które mogą być używane w rozmaitych sytuacjach. Do tej klasy należą takie słowa, jak „człowiek”, „ładny”, „iść”. 2) Drugi to słownik specjalny, składający się ze słów o znaczeniu specjalnym, które mogą być używane tylko w pewnych sytuacjach. Ponieważ słowa o znaczeniu ogólnym są bardziej potrzebne niż słowa o znaczeniu specjalnym, uczymy się ich wcześniej. W każdym wieku słownik ogólny jest szerszy niż słownik specjalny.

Read More

Czas wizyt

Bywa, że po rozwodzie ojcowie są onieśmieleni i skrępowani podczas spotkań z dziećmi, zwłaszcza z synami. Matki miewają te same problemy, ale rzadziej, zwykle bowiem to im przyznawana jest stała opieka. Poza tym często istnieje pewne napięcie we wzajemnych kontaktach między ojcem i synem — częściej niż między ojcem i córką. Ojcowie rozwiązują ten problem koncentrując się podczas spotkań na dostarczaniu rozrywek — obiad w restauracji, kino, sport, ciekawa wycieczka. Nie ma w tym nic złego, ale nie na tym ma polegać widywanie się z dziećmi takie zachowanie ojca sygnalizuje, że boi się on momentów milczenia, a wkrótce nie będzie sobie wyobrażał wzajemnych kontaktów bez tego typu przekupstwa. A w gruncie rzeczy wizyty dzieci mogą przebiegać w równie naturalnej i codziennej atmosferze, jak w stałym domu. A więc czas może upływać na czytaniu, odrabianiu lekcji, jeździe na rowerze, na desce, grze w piłkę, bawieniu się lalkami, może być też wędkowanie czy inne hobby, jak znaczki, modelarstwo, majsterkowanie. Ojciec będzie się włączał w te zajęcia, które sam też lubi, a wtedy będzie okazja do rozmowy. Dzieci mogą oglądać ulubione programy telewizyjne, ale sam jako ojciec zniechęcałbym do spędzania całego weekendu na patrzeniu w telewizor. Część czasu ojciec może poświęcić własnym zajęciom, jak by to czynił we wspólnym domu.

Read More