Daily Archives 14/12/2015

Kąpiele niemowląt

Można z nich czasem rezygnować, jeżeli niemowlęta są poza tym odpowiednio pielęgnowane. Twarzyczki można utrzymywać w czystości przemywając je myjką zmoczoną w czystej wodzie. Okolice pośladków powinny być codziennie umyte namydloną myjką, a mydło starannie usunięte przez dwukrotne przynajmniej przetarcie skóry myjką spłukiwaną w czystej wodzie. Jeżeli skóra niemowlęcia jest w dobrym stanie, pełną kąpiel można urządzać co drugi dzień, dwa razy, a nawet tylko raz w tygodniu. Wygodniejsze od kąpieli w wanience może okazać się obmywanie całego ciała namydloną myjką na dużym kawałku rozłożonego plastyku.

Read More

„Bandy” – kontynuacja

Od szóstego albo siódmego roku życia chłopcy i dziewczęta znajdują coraz więcej przyjemności w należeniu do małych grup tej samej płci. Przebywanie w samotności sprawia im przykrość, a gdy nie mogą obcować z przyjaciółmi, choćby jeden dzień, stają się drażliwe, uparte i nieszczęśliwe. Banda zaczyna dominować w życiu dziecka. Ona to decyduje o tym, jaki ubiór dziecko ma nosić, w jakiego rodzaju zabawie ma uczestniczyć, jakie podziela ideały dobra i zła. Bandy rozwijają swój własny system obyczajów, który zapewnia im zwartość i odrębność grupową (Crane, 1951). Dziecko należące do bandy ma zapewnione nie tylko towarzystwo i okazję do doznawania przyjemności, lecz również czuje się dumne z tego, że zdobyło swoją pozycję społeczną, w wyniku tego rozwija się u niego silna lojalność wobec bandy. Banda stosuje określone środki w celu pogłębienia i wzmocnienia więzi grupowej u swoich członków. Najważniejsze z nich są cztery następujące: 1) nazwy bandy, z których większość pochodzi z języka ulicznego albo z sąsiedztwa, w którym mieszkają członkowie bandy, albo też z pewnych popularnych książek, filmów czy sztuk teatralnych: 2) sekretne sygnały, hasła, umowy porozumiewawcze albo też sekretny język (pig Latin): 3) pewne insygnia noszone przez wszystkich członków bandy, takie jak czapka albo opaska i 4) obrządki inicjacyjne, w których bada się sprawności albo wytrzymałość fizyczną dziecka przed przyjęciem go na ćzłon- ka bandy. Chłopcy znacznie częściej niż dziewczęta stosują te środki, aby wytworzyć lojalność w obrębie bandy i u każdego z członków wzbudzić poczucie jego wartości wynikającej z tego, że został on przyjęty na członka bandy (Crane, 1952J.

Read More

Kojec dla bliźniąt

Jest szczególnie przydatny dla bliźniąt (niemożliwe jest upilnowanie obydwojga raczkujących niemowląt naraz) i tak się szczęśliwie składa, że dwoje dzieci nie nudzi się w nim w tym stopniu, co jedno. Gotowe są siedzieć w nim przez więcej godzin w ciągu dnia i do późniejszego wieku niż samotne niemowlę, gdyż zapewniają sobie nawzajem towarzystwo. (W czasie podróży można używać kojca w charakterze podwójnego łóżeczka.) Zacznijcie wsadzać bliźnięta do kojca w wieku 2 czy 3 miesięcy, żeby się najpierw przyzwyczaiły do niego, a dopiero później do pełnej swobody na podłodze. Należy unikać wsadzania do kojca zabawek ciężkich i takich, które mają ostre krawędzie, ponieważ bliźniaki grzmocą się nimi nawzajem, nie zdając sobie sprawy z tego, że może to być bolesne. W późniejszym okresie, gdy zaczynają się nudzić w kojcu, można jednego wsadzić do stojaka, żeby trochę powędrował po domu, a po jakimś czasie drugiego. Taka zmiana potrafi zainteresować nawet tego, który pozostaje w kojcu.

Read More

Stosunki rodzinne a rozwój dziecka

Badanie nad dziećmi wychowanymi w zakładach dziecięcych i nad niemowlętami przebywającymi w sierocińcach wykazały, jak ważną rolę w rozwoju mowy odgrywają stosunki rodzinne. Niemowlęta wychowywane w zakładach krzyczą więcej niż dzieci, które wychowują się w domach (Aldrich i inni, 1946), mniej gaworzą i wymawiają mniej dźwięków niż dzieci z rodzin najniższych grup społeczno-ekonomicznych, lecz przebywających w domach. Jest to wynikiem braku ścisłego kontaktu dziecka z matką lub osobami zastępującymi matkę, co prowadzi do ogólnego opóźnienia rozwoju tych dzieci, a zwłaszcza do opóźnienia w dziedzinie rozwoju mowy. Opóźnienie to jest najpowszechniejsze i najtrwalsze, gdyż może przejawiać się w ciągu całego życia (Skeels i inni, 1938: Goldfarb, 1943, 1945: Ribble, 1943: Freud i Burlingham, 1944: Gesell i Amatruda, 1945: Brodbeck i Irwin, 1946: Spitz, 1946, Buxbaum, 1949: Lewis, 1951: McCarthy, 1952a, 1954: Thompson, 1952).

Read More

Poradnictwo małżeńskie

Separacja i rozwody stały się Chlebem powszednim. W Stanach Zjednoczonych notuje się około miliona rozwodów rocznie. Wprawdzie czyta się w powieściach o rozwodzeniu się „w przyjaźni” i ogląda się takie przykłady w kinie, ale w prawdziwym życiu w separacji i rozwodzie uczestniczy dwoje ludzi bardzo ze sobą skłóconych.

Read More

Miejsca spotkań bandy

Różnice płci. Chłopcy na ogół zaczynają tworzyć bandy wcześniej niż dziewczęta. W okresie adolescencji zarówno chłopcy, jak i dziewczęta przestają interesować się życiem bandy. Ponieważ dziewczynki dojrzewają płciowo wcześniej niż chłopcy, bandy dziewcząt trwają krócej niż bandy chłopców. Bandy dziewcząt są zazwyczaj mniejsze niż bandy chłopców, a ponadto są one ściślej zorganizowane i otoczone większą dyskrecją, ich przywódczynie są bardziej autokratyczne, wreszcie trudniej niż chłopcy dopuszczają one nowych członków (Crane, 1952). Do koleżanek, które nie są członkami bandy, dziewczynki odnoszą się nieraz bardzo niespołecznie, posuwając się nawet do takiej skrajności, że nie rozmawiają z dziewczynkami nie należącymi do bandy albo należącymi do bandy rywalizującej. Chłopcy łatwiej niż dziewczynki przyjmują do bandy kolegów o pewnej różnicy wieku, co umożliwia wytworzenie się społecznego systemu hierarchii. Przywódców wybiera się spośród chłopców starszych, silniejszych i bardziej ambitnych, odznaczających się żądzą przygód, którzy w rezultacie tego są podziwiani przez innych członków. Dzięki prestiżowi, jaki posiadają, wywierają silny wpływ na członków grupy, która poddaje się ich kierownictwu (Wolman, 1951).

Read More

Czynnik Rh

Jeżeli w rodzinie jest problem grupy Rh, warto zgłosić się do lekarza, żeby wyjaśnił od tej strony waszą konkretną sytuację. Poniżej omówię w skrócie ten złożony problem, co pozwoli wam uzyskać ogólną orientację.

Read More

Egoizm

Małe dziecko jest w swoich zainteresowaniach egocentryczne, Wynika to z nadmiernej troski dorosłych o zaspokojenie potrzeb i pragnień bezradnego dziecka. Dziecko domaga się tego, czego pragnie, a jeśli mu się odmówi, protestuje krzykiem lub przejawia swój gniew innym sposobem (Goodenough, 1931: Ug i inni, 1949). Dopiero gdy dziecko zaczyna się bawić z innymi, uczy się podporządkowywać swoje własne interesy interesom grupy. Aby stwierdzić, w jakim wieku zaczyna wzrastać egoizm dziecka, polecano dzieciom dzielić między siebie i inne dzieci nierówną ilość orzechów. Stwierdzono, że skłonność do egoizmu osiąga punkt kulminacyjny między czwartym a szóstym rokiem życia i że po tym okresie czasu zaczyna się zmniejszać znikając cał- ‚ kowicie około dwunastego roku życia.

Read More