Daily Archives 12/12/2015

Ociężałość umysłowa cz. II

Akceptacja otoczenia umożliwia dziecku wykorzystywanie własnych zdolności w stopniu maksymalnym. Zaburzenia zachowania obserwowane u niektórych ociężałych umysłowo dzieci na ogół nie są związane z niską inteligencją, lecz z niewłaściwymi metodami wychowawczymi. Jeżeli rodzice uważają np., że ponieważ dziecko nie jest całkiem normalne, należy się go wstydzić, ich miłość ma pewne ograniczenia i nie daje mu poczucia pełnego bezpieczeństwa i szczęścia. Jeżeli z kolei żywią fałszywe przekonanie, że to oni ponoszą winę za taki stan zdrowia dziecka, czują wewnętrzny przymus ciągłego próbowania różnego rodzaju niemądrych „kuracji”, które nie pozostają bez wpływu na stan psychiczny dziecka, a wcale nie przynoszą widocznej poprawy. Jeżeli rodzice dochodzą do wniosku, iż przypadek jest beznadziejny, że dziecko nigdy nie będzie „normalne”, mogą dopuszczać się zaniedbań, nie dając małemu zabawek, nie zapewniając mu towarzystwa innych dzieci, nie posyłając go do odpowiedniej szkoły, a tego wszystkiego potrzebuje każde dziecko, żeby rozwinąć w pełni wrodzone uzdolnienia, jakiekolwiek by one były. Z drugiej strony istnieje niebezpieczeństwo, że rodzice w próbach ignorowania oznak lekkiego upośledzenia umysłowego, w próbach udowodnienia sobie i światu, że mały jest tak samo bystry, jak np. dziecko sąsiadów, wymagają od niego za wiele — uczą go różnych umiejętności i zachowań, także kontrolowania czynności fizjologicznych, zanim zdradza oznaki pełnej gotowości, w wieku szkolnym pchają go do klasy, do której się jeszcze nie nadaje, męczą go korepetycjami w domu. Nieustanna presja budzi w małym opór i rozdrażnienie. Powtarzające się sytuacje, w których narażony jest na niepowodzenia, pozbawiają go pewności siebie.

Read More

Indywidualność u bliźniąt

Dochodzimy w końcu do kwestii psychologicznej, a mianowicie, w jakim stopniu kłaść nacisk na „bliźniaczość” bliźniąt, a w jakim podkreślać ich indywidualność, zwłaszcza w przypadku bliźniaków identycznych. Otoczenie fascynuje się zwykle bliźniętami, podnieca się nimi, lubi, gdy są do siebie podobne i jednakowo ubrane, wszyscy zadają rodzicom naiwne pytania na ich temat: „który jest bystrzejszy?” lub „którego bardziej kochacie?” Trudno jest rodzicom nie wychodzić naprzeciw tym czułostkowym skądinąd i niezdrowym reakcjom. Bo dlaczegóż by nie? Cały kłopot w tym, że bliźnięta mogą nabrać przekonania, iż jedynym źródłem ich atrakcyjności dla otoczenia jest ich wdzięk jako identycznie wyglądającej i identycznie ubranej pary. To może bawić u trzylatków. Ale jeżeli kończy się tym, że bliźnięta – jak to się czasami zdarza — próbują ściągnąć na siebie uwagę ubierając się jednakowo w wieku 30 lat, a są ponadto tak od siebie zależne, że nie potrafią się zakochać i wstąpić w związek małżeński, to rezultat nie jest interesujący, lecz smutny.

Read More

Podróż z małym dzieckiem

Istnieje kilka metod przyrządzania i przechowywania mieszanki w czasie podróży. Wybór uzależnicie od tego, jakimi udogodnieniami będziecie dysponować i jak długo będziecie mogli korzystać z kuchni i lodówki.

Read More

WŁAŚCIWOŚĆ UCZUĆ DZIECIĘCYCH

Uczucia małego dziecka różnią się znacznie od uczuć człowieka dorosłego. Analiza charakterystycznych cech uczuć dziecka, jako przeciwstawnych uczuciom dorosłych, wskazuje na różnice między nimi. Owe specyficzne cechy uczuć dziecięcych są następujące:

Read More

POWSZECHNE RODZAJE UCZUC WIEKU DZIECIĘCEGO

Po upływie wczesnych miesięcy okresu dziecięcego można zaobserwować szereg rodzajów uczuć, przy czym każdemu z nich odpowiada specyficzna forma zachowania się. Do najpowszechniejszych rodzajów uczuć charakterystycznych dla wieku dziecięcego, oraz bodźców wywołujących te uczucia należą:

Read More