Daily Archives 03/12/2015

Stosunki z innymi dziećmi

W latach wczesnego dzieciństwa dziecko w swym zachowaniu społecznym jest egocentryczne. Lubi ono chełpić się swoimi osiągnięciami, a nawet swoją rodziną. Współdziała z innymi tylko wtedy, gdy to jest dla niego korzystne i nie chce, aby do jego zainteresowań i czynności mieszał się ktoś inny. Jakkolwiek jest to przejawem złagodzenia egocentrycznego zachowania się, to daleko jeszcze do pełnego zaniku egoizmu. Nawet wtedy, gdy małe dziecko wyraźnie zarzuca zabawę w samotności i zabawę obok innych dzieci na rzecz zabawy grupowej z jednym lub więcej dziećmi, może ono od czasu do czasu powracać do prostych form społecznego zachowania się. Szczególnie łatwo może się to zdarzyć wtedy, gdy dziecko ma bawić się z grupą dzieci obcych.

Read More

Uznanie społeczne

Nawet niemowlę lubi, kiedy się je dostrzega i czyni ośrodkiem uwagi. W czasie od czwartego do piątego miesiąca świadomość własnego ja osiąga w rozwoju dziecka taki poziom, że wymaga ono dla siebie uznania. Znacznie przedtem, zanim dziecko nauczy się mówić, „czuje”, że jest ośrodkiem zainteresowania i uwagi. Cieszy się, gdy inni zwracają na nie uwagę, a jest nieszczęśliwe, gdy tego nie czynią. Z każdym następnym rokiem dziecko coraz bardziej troszczy się o to, aby zdobyć uznanie innych, najpierw dorosłych, a następnie rówieśników. Pragnienie dziecka, aby zrobić wrażenie na swych towarzyszach, jak również na dorosłych ze swego środowiska, doprowadza często do konfliktu z dorosłymi i z normami grupy społecznej. Brak uznania społecznego nie tylko unieszczęśliwia dziecko, lecz często przyczynia się do tego, że zachowuje się ono w sposób społecznie nieprzyjęty. Dziecko odkrywa na podstawie własnego doświadczenia, że chociaż nawet niewłaściwe zachowanie się nie zyskuje uznania innych, to skierowuje ich uwagę.

Read More

Działalność bandy

Zajęcia bandy są rozmaite i zmieniają się w zależności od środowiska. Do najważniejszych należą wszelkiego rodzaju takie rozrywki, jak sporty, gra w karty, uczęszczanie do kina i do teatru: prace mechaniczne albo konstrukcyjne: spotkania i zajęcia zespołowe takie, jak wędrówki, pikniki, występy artystyczne, czytanie: dokuczanie innym osobom, zwłaszcza członkom innych grup, członkom odmiennej płci i dorosłym: bójki, kradzieże, gry hazardowe, picie alkoholu, palenie (zakazane dla dzieci w tym wieku): zajęcia wywołane chęcią badania, które niekiedy prowadzą do kilkudniowych wędrówek, albo mogą być zastąpione przez wycieczki pod nadzorem dorosłych. Zajęcia bandy łączą się często z włóczęgostwem. Chłopcy są hałaśliwi, skłonni do łobuzerstwa, nieuwagi i płatania figli. Dla licznych grup chłopców charakterystyczna jest idea włóczęgostwa, która prowadzi indywidualnych członków grupy do takich czynów, które, według ich przekonania, są zakazane i na które nie zdecydowaliby się w pojedynkę. Tendencja do wandalizmu albo do ogólnego dokuczania rodzi się w grupie, tak że każdy jej członek, chcąc być lojalny wobec grupy, postępuje tak, jak postępuje grupa, bez względu na swoje przekonanie o słuszności danego czynu. Podniecenie i zadowolenie, jakie daje czynienie tego, co czynią inni, może doprowadzić do przełamania nawet najbardziej utrwalonych wzorów zachowania się (Furfey, 1926: Crane, 1951, 1952: Wolman, 1951).

Read More

Wymowa

Małe dzieci uczą się wymawiania słów drogą naśladownictwa. Dziecko powtarza dźwięki słyszane i wymawia je tak, jak słyszy, gdy wymawiają je inni. Wymawia ono słowa niepoprawnie równie łatwo jak dzaju mogą rozwijać się równie łatwo, jak mowa poprawna, jeżeli osoby odpowiedzialne za opiekę nad dzieckiem nie pomogą mu. Defekty mowy, jeżeli rodzice nie starają się o ich usunięcie, z każdym rokiem będą trudniejsze do naprawienia. Zaburzenia mowy nawet w formie łagodniejszej, jak na przykład mowa dziecięca, są poważną trudnością w społecznym przystosowaniu się. Zaburzenia, które przetrwają do okresu szkolnego, powodują podniecenie i przeszkadzają w społecznym przystosowaniu się dziecka (Missildine i Glasner, 1947). Powszechnie wiadomo, że dzieci w klasie wyśmiewają się z dziecka mającego wadę wymowy i przedrzeźniają je. Wpływa to na rozwój nieśmiałości oraz poczucia małej wartości i powoduje, że dziecko ucieka od grupy.

Read More

OPÓŹNIENIE W ROZWOJU MOTORYC7.NYM

Nie wszystkie dzieci przechodzą przez wyżej przedstawione stadia rozwoju motoryki w przeciętnym, względnie normalnym wieku życia. Dużo jest przypadków przyśpieszonego, jak też opóźnionego rozwoju.

Read More