Daily Archives 18/11/2015

Początki zachowania społecznego – kontynuacja

W tym wieku dzieci uśmiechają się do osób znajomych, śmieją się bawiąc się w „a ku-ku”, naśladują proste czynności, takie jak klaskanie w ręce i wywijanie rękoma, przeszkadzają i po raz pierwszy przejawiają lęk przed obcymi (Biihler i Hetzer, 1928: Biihler, 1930: Shirley, 1933: Kelting, 1934: Gesell i inni, 1940: Spitz, 1946, 1949: Gesell i lig, 1949: Merry i Merry, 1950: Jersild, 1954).

Read More

Stosunki dzieci z dorosłymi

Jeśli nawet małe dziecko z roku na rok spędza mniej czasu z dorosłymi i przeciwstawia się coraz bardziej autorytetowi dorosłych, to jednak podlega ono w dużym stopniu ich wpływowi nie tylko w zakresie wzorów zachowania się, lecz również w kształtowaniu swych postaw społecznych. Przede wszystkim rodzice i nauczyciele są odpowiedzialni za to, jakie postawy społeczne rozwiną się u dziecka, czy będą to postawy pozytywne, prowadzące do przyjaznej współpracy z innymi, czy też postawy nietolerancji i uprzedzeń przeciwko tym, którzy się różnią od danego dziecka, nawet, gdyby te różnice nie wynikały ze stosunku pod- rzędności (Garrison, 1952).

Read More

Jak opiekować się ociężałym dzieckiem w domu

Gdy rodzice dojdą do wniosku, że mają dziecko opóźnione w rozwoju umysłowym, zwracają się na ogół do lekarza czy pracownika socjalnego z prośbą o specjalne zalecenia dotyczące zakupu odpowiednich zabawek i pomocy naukowych oraz udzielania dziecku odpowiedniego instruktażu w domu. Wiąże się to z dość naturalnym u każdego człowieka przekonaniem, że upośledzone dziecko bardzo różni się we wszystkim od innych dzieci. A w istocie sprawa polega na tym, że zainteresowania i umiejętności opóźnionego w rozwoju dziecka nie są po prostu adekwatne do jego wieku liczonego w latach, odpowiadają natomiast jego wiekowi intelektualnemu. Taki malec bawi się na ogół z dziećmi młodszymi od siebie i interesuje się zabawkami przeznaczonymi na młodszy wiek. Nie będzie próbował wiązać bucików i odróżniać pierwszych literek przed ukończeniem 5 czy 6 lat. Może mieć trudności z interpretowaniem znaczenia tego, co widział, czy słyszał. Może być niezręczny bądź nadmiernie ruchliwy.

Read More

Rozwój mowy

Język jest zdolnością do porozumiewania się z innymi. Obejmuje on wszystkie środki komunikowania się, za pomocą których wyrażamy własne myśli i uczucia, posługując się przy tym różnorodnymi formami, jak: pismo, mowa, znak, wyraz twarzy, gesty, pantomima i sztuka. Jest on jedną z głównych właściwości odróżniających ludzi od niższych gatunków zwierzęcych (Brownfield, 1953). Mowa natomiast, w której dla wyrażenia myśli używa się artykułowanych dźwięków lub słów, jest tylko jedną z form języka. „Rozwój dźwięków, począwszy od niewyraźnych i przypadkowych, przechodzi do jasnych, wyraźnych i kontrolowanych” (Lynip, 1951).

Read More