Daily Archives 11/11/2015

TREŚĆ MOWY CZ. II

Wraz z wiekiem dzieci nie tylko mówią coraz więcej, ale zaznacza się poprawa w jakości ich mowy. Liczba rozmów jest ogólnie większa niż zakres słów używanych w tych rozmowach. Wśród dzieci czteroletnich, na przykład, w rozmowie z dziećmi młodszymi zaznacza się cztero- lub pięciokrotnie większy rozwój mowy niż wśród dzieci dwuletnich lub trzyletnich. W porównaniu z dziećmi młodszymi używają one jednak tylko niewiele ponad trzy razy więcej rozmaitych słów (Jer- sild i Ritzman, 1938). Wraz z wiekiem zaznacza się również przerzucanie się z jednego tematu na inny oraz przechodzenie do różnych form omawiania podobnych tematów. We wczesnym dziecięctwie rozmowy dotyczą w większości przypadków samego dziecka i jego zainteresowań, i tylko niewiele rozmów nie wiąże się z osobą dziecka.

Read More

Przezwyciężanie strachu

Z chwilą gdy dziecko nauczyło się przejawiać strach w pewnych sytuacjach, trudno jest nauczyć go panowania nad tym uczuciem lub też wyeliminować go całkowicie. Dotyczy to szczególnie przypadku, kiedy dziecko kojarzy pewne właściwości bodźca strachu działającego w przeszłości z obecną sytuacją (English i Pearson, 1945). Stosowano wiele metod w celu przezwyciężenia u dziecka strachu. Najbardziej skuteczne okazały się metody następujące: Metoda stwarzająca dziecku okazję do zaznajomienia się z bodźcem wywołującym strach: daje to możność stopniowego kontaktowania dziecka z przedmiotem, którego ono się boi, oraz zachęca do zdobywania sprawności przydatnych w sytuacjach wzbudzających lęk. Inna metoda polega na kojarzeniu takich przedmiotów z czymś przyjemnym, a jeszcze inna na stosowaniu wyjaśnień werbalnych i uspokajaniu, połączonym ze wskazaniem na nieszkodliwość przedmiotu, wywołującego obawę dziecka. Jeszcze innym sposobem jest ukazywanie dziecku, jako wzoru do naśladowania, osoby dorosłej, nie objawiającej strachu. Daje to dziecku możliwość lepszego zrozumienia samego siebie poprzez dociekanie i własną orientację. Dziecko rozwija swoją odwagę na podstawie zmiany pojęcia o swej własnej osobie (Jones, 1924a: Hagman, 1932: Jersild i Holmes, 1935a: Holmes, 1936: Slater i inni, 1939: Conn, 1941: Taylor, 1942: Ubdegraff, 1942: Merry i Merry, 1950: Garrison, 1952: Jersild, 1954, 1954a.

Read More

Rozwój ruchów tułowia

Po urodzeniu dziecko nie potrafi przewracać się z boku na bok, z pleców na brzuch. W drugim miesiącu życia dziecko powinno ‚ urrfieć przewracać się z boku na plecy, w czwartym miesiącu z pleców na bok, w szóstym miesiącu powinno umieć wykonać pełen obrót z brzucha na brzuch. Tego pełnego obrotu dziecko nie robi od razu jednym ruchem, lecz raczej za pomocą szeregu ruchów częściowych, przedzielonych krótkimi przerwami, co daje w rezultacie pełen obrót ciała. Przy obrotach tułowia najpierw obraca się głowa, a na końcu nogi. Dziecko odwraca głowę, potem ramiona, następnie miednicę, a wreszcie za po- mocąruchów popychania i kopania nogami doprowadza do obrotu całego ciała (Schaltenbrand, 1928).

Read More