Daily Archives 06/11/2015

ZNACZENIE ROZWOJU MOTORYCZNEGO CZ. II

Dziecko, które nie rozwija odpowiednich sprawności na poziomie swego wieku, jest zwykle poza nawiasem życia. Brak tych sprawności wywołuje tendencję do wycofywania się z życia, która może przetrwać do lat dojrzałych (Merry i Merry, 1950). W naszej kulturze chłopcy wykształcają więcej sprawności w czasie zabawy i są bardziej zręczni w ich wykonywaniu niż dziewczęta. Dziewczęta wykonują je gorzej, a mimo to utrzymują swoją pozycję w stosunkach społecznych. Natomiast chłopcy, którzy nie wykazują wysokiej sprawności w zabawach lub grach, są uważani przez równieśników za niedołęgów i tracą swoją pozycję społeczną. Odnosi się to do chłopców wszystkich klas społecznych (Havighurst, 1953). Chłopcy, którzy są zaawansowani w lekkoatletyce, wykazują lepsze przystosowanie osobiste i społeczne niż chłopcy, którzy w tej dziedzinie pozostają na dalszym lub ostatnim miejscu (Bid- dulph, 1954).

Read More

Wybuchy złości stają się mniej gwałtowne z każdym rokiem życia

Chociaż starsze dzieci nadal biją się, kopią, popychają, dokuczają, poszturchują, rzucają kamieniami i znęcają się nad innymi, to jednak stopniowo formy ich reakcji stają się mniej agresywne i mniej szkodliwe społecznie. Formy ataku werbalnego, jak na przykład przezywanie, ośmieszanie, sarkastyczne uwagi, przeklinanie, chwalenie się, wygrażanie, szorstkość albo niegrzeczność oraz zuchwalstwo, stopniowo zastępują formy ataku czynnego. Kiedy starsze dziecko złości się na kolegę, wyłącza go ze swojej grupy i nie chce z nim rozmawiać. Przedmiotem złości starszego dziecka mogą być zwierzęta, młodsze dzieci i koledzy do których jest uprzedzone, a nawet ich rodzice i krewni. Odmawia wówczas wykonania poleceń, a jeśli jest zmuszane, robi to jak najgorzej. Dla niektórych dzieci przeżywanie złości jest uczuciem przykrym: są one posępne, gniewają się na siebie lub litują nad sobą, grożą ucieczką, a nawet w napadzie złości zadają sobie ból fizyczny. Z tego wynika, że formy wyrażania złości u starszych dzieci są bardziej różnorodne niż u młodszych (Osborne, 1937: Gesell i lig, 1946: 1949 Frenkel-Brunswig, 1948: Merry i Merry, 1950: Horney, 1951: Garrsison, 1952: Jersild, 1954, 1954a: Breckenridge i Vincent, 1955).

Read More

Dziecko bez matki

W przypadku dziewczynki pozbawionej matki istotne są inne sprawy. Prawie zawsze ojciec musi nadal pracować w pełnym wymiarze godzin, po pracy powinien jednak zarezerwować sobie dla córki większą część czasu i spędzać go z nią aż do pójścia spać. Ma to być jego regularny rozkład dnia, na którym mała mogłaby na ogół polegać. Jeżeli ojciec jest pod presją towarzyskich i uczuciowych zobowiązań, może zapraszać do siebie do domu, a idąc z wizytą do innego domu jak najczęściej zabierać dziecko ze sobą. (Nie chcę przez to powiedzieć, że mała powinna być świadkiem czułych scen lub częstych zmian obiektu uczuć. Dzieci są w tych sprawach konserwatywne, łatwo u nich o wstrząs emocjonalny na tym tle.)

Read More

PRAWIDŁOWOŚĆ ROZWOJU UCZUĆ

W momencie urodzenia lub wkrótce po urodzeniu pierwszym objawem emocjonalnym zachowania się jest ogólne podniecenie na silne pobudzenie. Podniecenie to jest wynikiem ogólnej aktywności dziecka w momencie jego urodzenia. Noworodek nie ma wyraźnych objawów emocjonalnych, które można byłoby uważać za specyficzny stan uczuciowy. Przy końcu okresu noworodka w jego ogólnym podnieceniu często można wyróżnić proste reakcje zadowolenia lub niezadowolenia. Reakcje niezadowolenia wyraża noworodek nagłą zmianą pozycji ciała, nagłym głośnym krzykiem w przypadku hamowania ruchu, mokrych pieluch i zbliżania zimnych przedmiotów do jego skóry. Tego rodzaju bodźce wywołują krzyk i ogólną aktywność dziecka. Reakcje przyjemne wywołuje kołysanie, gładzenie, przytulanie i ssanie. Niemowlę przejawia zadowolenie poprzez ogólne rozluźnienie mięśni całego ciała (Bakwin, 1947: Spitz, 1949: Banham, 1951: Bousfield i Orbi- son, 1952: Jersild, 1954, 1954a).

Read More

Ciekawość

Zainteresowanie środowiskiem w ciągu pierwszych dwóch albo trzech miesięcy życia jest ograniczone do tych przypadków, w których na dziecko działają silne bodźce. Potem wszystko, co dla dziecka jest nowe i niezwykłe, wywoła z pewnością u niego ciekawość. To znowu pobudza dziecko do badania tych bodźców tak długo aż zaspokoi ono swoją ciekawość. Interesuje się ono ludźmi, ich sposobem ubierania i zachowania, różnicami w wyglądzie i zachowaniu dorosłych. Interesują je różnice istniejące pomiędzy chłopcami a mężczyznami oraz kobietami a dziewczętami w ich ubiorze, zachowaniu się i barwie głosu oraz niezliczone inne właściwości ludzkie. Na długo przed tym, zanim rozpocznie naukę w szkole, dziecko interesują takie mechaniczne czynności, jak zapalanie światła elektrycznego lub maszynki gazowej, zaciekawia mechanizm elektroluksu, radia, telewizji i samochodu.

Read More

Wpływ grupy społecznej – kontynuacja

Wpływ grupy i przystowanie się dziecka do niej zależy również od tego, w jakim stopniu dziecko jest przez grupę pożądane. Dziecko cieszące się popularnością bardziej i w inny sposób ulega wpływowi grupy niż dziecko, które czuje się niepożądane przez grupę. Dziecko, które opanowało umiejętności zapewniające mu przewagę nad grupą, wykazuje więcej samodzielności w zachowaniu się i większą pewność siebie aniżeli dziecko przez grupę niepożądane, nie umiejące robić tego, co robi grupa (Jack, 1934). Jeżeli dziecko zorientuje się, że w grupie jest niepożądane, usiłuje przez dłuższy okres czasu zwrócić na siebie – uwagę grupy i zdobyć jej uznanie. Gdy usiłowania jego zawiodą, złości się i awanturuje albo wraca do wcześniejszych form kontaktów społecznych, zwłaszcza do kontaktów w rodzinie, gdzie może zdobyć pożądaną pozycję (Jersild, 1954). Cokolwiek dziecko uczyni, wszystko ma znaczny wpływ na kształtowanie jego postaw i zachowanie się.

Read More

Formy społecznego zachowania się

Dziecko we wczesnych kontaktach społecznych z dziećmi i dorosłymi rozwija takie formy zachowania się, które w jego późniejszym dzieciństwie, jak również w okresie dojrzałości okażą się niewłaściwe. Każde małe dziecko jest egocentryczne, ponieważ w okresie niemowlęctwa jest nieporadne i wymaga stałej opieki. Zabawa z innymi dziećmi uczy je wcześnie dostosowywać się do życia grupowego, dawać coś i brać oraz dzielić się swą własnością z towarzyszami zabawy. Naśladując czynności, słowa i emocje innych, dziecko usiłuje upodobnić się do swoich towarzyszy zabawy i dostosować się do wzorów obowiązujących w grupie, do której należy.

Read More

Złość – kontynuacja

Dzieckó skłonne do złości na jakimkolwiek poziomie rozwoju będzie szczególnie podatne do wyrażania złości w przypadkach ograniczania jego ruchów, jak również jego popędów, pragnień i dążeń charakterystycznych dla danego poziomu rozwoju”.

Read More