Daily Archives 02/11/2015

Negatywizm

Negatywizm jest formą szczególnie silnego, opornego zachowania się, w którym „zaznaczają się wszelkiego rodzaju uczuciowe składniki dziecięcego egocentryzmu” (Ausubel, 1950). Dziecko pod wpływem poważniejszych trudności, jakie napotyka w godzeniu swych pragnień z pragnieniami innych ludzi, staje się „przewrotne’’, uparte, a nieraz wręcz awanturnicze (Banham, 1952), Wtedy trudno jest dzieckiem kierować i z nim współżyć. Często trudności te powiększają się, ponieważ dorośli nie biorą pod uwagę tego, że dziecko może mieć własne, doniosłe dla siebie potrzeby, że jest ono niezdolne do wykonywania rozmaitych czynności tak sprawnie i szybko jak dzieci starsze albo- dorośli, że przyzwyczaiło się ono do otrzymywania rzeczy gotowych, że trudno mu jest nauczyć się robić coś dla innych tak, jak oni sobie tego życzą.

Read More

Rywalizacja

Starsze i większe dzieci częściej stosują te agresywne formy zachowania się niż dzieci małe albo fizycznie słabe. Młodsze dzieci w domu albo szkole są przeważnie przedmiotem ataków dzieci starszych. Jednak nie wszystkie dzieci przejawiają te formy agresywności. Chłopcy na ogół dokuczają innym i znęcają się nad nimi więcej niż dziewczęta, a dzieci, które przejawiają poczucie małowartościowości albo niepewności, wykazują te formy agresji w większym stopniu niż dzieci lepiej społecznie przystosowane. W obrębie rodziny starsze dzieci bardziej są skłonne do dokuczania i znęcania się niż dzieci młodsze.

Read More

Zręczność jest cechą dziedziczną

Przewagę sprawności ręki prawej starano się wyjaśnić w rozmaity sposób. Według jednego z tych wyjaśnień, lewa strona mózgu przeważa funkcjonalnie nad prawą i wskutek tego wyznacza przewagę prawej ręki. Według innego, prawa ręka ma strukturalną przewagę nad lewą, co należy przypisać położeniu płodu w macicy. Jeszcze inne wyjaśnienie przyjmuje wyższą sprawność jednej ręki jako produkt jednostronnej przewagi w tym znaczeniu, że jedna strona działa spontanicznie z przewagą nad drugą w czynnościach niedowolnych, takich jak na przykład koncentracja jednego oka (Giesecke, 1936).

Read More