Monthly Archives Listopad 2015

Dziecko z cięższą postacią upośledzenia umysłowego

Niektórzy rodzice mają taką konstrukcję psychiczną, że bez większego trudu dają sobie radę z opieką nad upośledzonym dzieckiem. Znajdują takie rozwiązania, które ich samych nie męczą. Są w stanie cieszyć się sympatycznymi cechami małego, nie wytrącają ich z równowagi trudności, jakich przysparza im opieka nad nim, nie dają się całkowicie pochłonąć temu jednemu problemowi. Rodzeństwo przejmuje prawie zawsze postawę rodziców. Akceptacja własnej rodziny wydobywa na wierzch wszystkie najlepsze cechy malca i zapewnia mu od samego początku dobry start życiowy. W takiej sytuacji najlepszym dla niego rozwiązaniem będzie pozostawanie w domu rodzinnym.

Read More

Mowa dwujęzyczna

Opóźnienie w rozwoju mowy dzieci pochodzących z wielorakich porodów należy tłumaczyć tym, że mają one swój własny język, który wzajemnie naśladują, zamiast naśladować dobry wzór mowy osoby dorosłej. Ponadto już od momentu urodzenia nie zachodzi tak ścisły związek pomiędzy tymi dziećmi a matką, jak to ma miejsce u dzieci z pojedynczych porodów, wskutek czego są one pozbawione emocjonalnych więzi z matką, które mają podstawowe znaczenie dla rozwoju mowy (McCarthy, 1954). Trudno im jest komunikować się z innymi za pomocą własnego żargonu połączonego z mimiką i gestami. Mają również mało bodźców do uczenia się mowy i dlatego dzieci z wielorakich porodów rozumieją się tylko pomiędzy sobą. Mają mało możliwości uczenia się mowy w taki sposób, aby były rozumiane przez innych (Howard, 1946). Należałoby zapewnić im specjalną opiekę, na przykład taką, jaką mają pięcioraczki diońskie, których każda potrzeba była z góry przewidziana i zaspokajana natychmiast. (Blatz i inni, 1937). Dzieci z wielorakich porodów w większości przypadków pozbawione są motywacji do uczenia się mowy.

Read More

Seplenienie

Wady wymowy. Wady wymowy są zaburzeniami poważniejszymi niż błędy wymowy, nie tylko ze względu na ich przyczyny, lecz również ze względu na ich wpływ na postawy i społeczne przystosowanie się jednostki w późniejszym życiu. W związku z tym w badaniach naukowych zajmowano się nimi staranniej niż błędami wymowy, a poświęcali im uwagę zarówno lekarze, jak i wychowawcy. Istnieje szereg wad wymowy, z których najczęstsze są następujące:

Read More

Środki ostrożności przy wcześniaku

Karmienie piersią. Czasami matka wcześniaka pragnie jak najszybciej skończyć z uzupełniającymi karmienie piersią butelkami – z wyciśniętym mlekiem z piersi bądź z mieszanką, jakie dawano noworodkowi w szpitalu, a wtedy może spotkać się z radą, aby po prostu wycofała butelki i ograniczyła się do karmienia piersią. Takie nagłe przejście może się jednak nie sprawdzić w przypadku wcześniaka, który przyszedł na świat przed przewidywanym terminem. Po powrocie do domu może mieć jeszcze pewne cechy wcześniactwa i nazbyt łatwo męczyć się przy ssaniu, by wyciągnąć z piersi, ile potrzebuje. W takim przypadku – także wtedy, gdy niemowlę przyzwyczaiło się do butelki w szpitalu i musi się na nowo nauczyć ssać – matka może przechodzić na karmienie piersią stopniowo. Lekarz doradzi, w jakim czasie ma się to odbyć, w ciągu ilu dni czy tygodni zmniejszać stale liczbę butelek uzupełniających, przez cały czas podając przy każdym karmieniu pierś i wyciskając mleko z piersi do butelki. Pamiętajcie, że to okres przejściowy i wasze dziecko będzie niedługo zdolne do zadowalania się wyłącznie karmieniem z piersi, na czym wam zależy.

Read More

Randki rodziców

Gdy rodzice niedawno się rozwiedli, dzieci podświadomie lub świadomie chcą mieć ich znów razem i stale myślą o nich jako o małżeństwie, mimo że są rozwiedzeni. Skłonne są uważać umówienie się na randkę za niewierność ze strony ojca czy matki, a osobę, której to dotyczy, za intruza. Dobrze jest nie spieszyć się i zachować wiele taktu przedstawiając dziecku swoją nową sympatię. Niech upłynie kilka miesięcy, aby fakt rozwodu ustalił się w świadomości dziecka jako nieodwołalny. Ważne są jego komentarze. Po jakimś czasie można podjąć temat swojej samotności i rzucić od niechcenia coś o ewentualności związania się z kimś. Nie oznacza to wcale godzenia się z tym, aby dziecko kontrolowało wasze życie na zawsze w ten sposób po prostu sygnalizujecie mu, że możliwość nawiązania bliższego kontaktu z kimś istnieje, co łatwiej mu przyjąć niż sytuację, kiedy poznaje bez uprzedzenia konkretną osobę. A kiedy dojdzie wreszcie do wspólnego obiadu w domu lub restauracji, starajcie się na początku nie okazywać oznak uczucia w stosunku do swojej sympatii, lecz przyzwyczajajcie dziecko do tego stopniowo.

Read More

Radość, przyjemność, zadowolenie

Radość, której łagodniejszą formą jest zadowolenie albo przyjemność, stanowi reakcję pozytywną, ponieważ jednostka doświadczająca jej nie czyni żadnych wysiłków, aby uniknąć sytuacji, które ją wywołują. Przyjmuje ona dawną sytuację i dąży do jej przedłużenia ze względu na jej przyjemne efekty. W każdym wieku występują wyraźne prawidłowości dotyczące bodźców wywołujących uśmiech i śmiech (Ames, 1949).

Read More

Reakcje na inne dzieci

Reakcje społeczne dziecka na dzieci w tym samym wieku są późniejsze niż reakcje społeczne na dorosłych. Pierwszym objawem tego, że dziecko zauważa drugą osobę, jest jego uśmiech na widok drugiego dziecka, pojawiający się w piątym miesiącu życia, albo żywe zainteresowanie krzykiem drugiego dziecka. Od szóstego do ósmego miesiąca dziecko nie przejawia zainteresowań innymi dziećmi, toteż kontakty z nimi są nieliczne. Kontakty przyjazne polegają na spoglądaniu na kogoś, uśmiechaniu się, wyciąganiu rączek i chwytaniu go, podczas gdy kontakty nieprzyjazne polegają na zabieraniu przedmiotów innemu dziecku, co często prowadzi do agresywności. Między dziewiątym a trzynastym miesiącem dziecko czyni doświadczenia na innych dzieciach, ciągnąc je za włosy i za odzież, naśladując zachowanie się i głos innych oraz po raz pierwszy przejawia gotowość współpracy i społecznego używania przedmiotów. Chęć walki staje się intensywniejsza i skierowana jest na inne osoby. W przypadku zabrania dziecku zabawki złości się ono, walczy i krzyczy (Buhler, 1930: Bridges, 1931, 1933: Beaver, 1932: Maudry i Necula, 1939: Merry i Merry, 1950: Jersild, 1954).

Read More

Reakcje zazdrości

W miarę jak dzieci rozszerzają swoje zainteresowania na sprawy pozarodzinne, zazdrość w stosunku do członków rodziny przejawia się w mniejszym stopniu. Może ona wyrazić się w reakcjach dziecka skierowanych na kolegów szkolnych oraz kolegów z tej samej klasy, a zwłaszcza na tych, którzy wyróżniają się w nauce i sporcie, albo tych, którzy uznawani są za przywódców grupy. Jeśli nauczyciel w szkole ma swoich ulubieńców lub wprowadza niesprawiedliwe rozróżnienia między dziećmi, może wywołać zazdrość tak silną jak wśród rodzeństwa (Merry i Merry, 1950). Dzieci przeważnie zazdroszczą swoim kolegom ich powodzenia w pracy szkolnej i w sporcie oraz większej liczby przyjaciół. Większość dzieci, nawet wśród najmłodszych, przejawia zazdrość o posiadanie większej ilości przedmiotów.

Read More

Rywalizacja – kontynuacja

Gdy dzieci współzawodniczą z obcymi, są spokojniejsze niż wtedy, gdy współzawodniczą ze swymi przyjaciółmi. We współzawodnictwie z przyjaciółmi są hałaśliwe i podniecone (Philip, 1940). Małe dzieci na ogół potrafią dłużej wytrwać w pracy współzawodnicząc z innymi, niż gdy pracują same (Wolf, 1938). Rywalizacja kończąca się kłótnią częściej ma miejsce w obecności osoby trzeciej, zwłaszcza dorosłej, której uznania dziecko pragnie, niż wtedy, gdy dwoje dzieci współzawodniczy ze sobą bez świadków (Gottemoller, 1943). Jedną z najbardziej powszechnych form współzawodnictwa między małymi dziećmi jest przechwalanie się lepszym wykonaniem jakiejś czynności lub posiadaniem przedmiotu, który w przechwałkach dziecka ma większe znaczenie niż ten, który ma inne dziecko (Jersild, 1954).

Read More

Rodzaje zaburzeń mowy

Zaburzenia mowy można z grubsza podzielić na dwa rodzaje 1) błędy i 2) wady. Różnica między jednymi i drugimi jest bardzo względna, dlatego określenie rodzaju zaburzenia wymaga wyczerpującej charakterystyki. Przyczyną błędu wymowy jest przeważnie błędne uczenie się, podczas gdy wady wymowy mogą być również spowodowane nadmierną emocjonalnością i deformacją narządów mowy.

Read More

Ciała obce w przewodzie pokarmowym i układzie oddechowym

Niemowlęta i małe dzieci połykają pestki od śliwek, monety, agrafki, koraliki, guziki – właściwie można by wymieniać nie kończącą się listę przedmiotów. Wydaje się, że przechodzą one z dużą łatwością przez żołądek i jelita, nawet otwarte agrafki i kawałki szkła. Najgroźniejsze są igły i zwykłe szpilki.

Read More